’n Nuwe môre
O land van ons, ek wil vir jou
weer vergesigte tafereel;
in eendagvisioene
my graag dié beelde wil verbeel:
Ek sien jou mense leef in vrede
in respek teenoor mekaar;
die stryd, die haat, die vooroordeel
is ten laas tot niet verklaar.
Alle volke wis hul kan tog
tesaam in simbiose leef;
al verskil hul doen en late –
dié ongerief mekaar vergeef.
Die woorde wat gestenig het
– daaroor is eindelik berou;
klip word bymekaar gemaak
om brûe daarmee te bou
en stede, onbesoedeld
waar bont malvas heeljaar blom
op vensterbanke van kantore,
op elke woonstelblok-balkon.
Ieder wat die grond liefhet,
wat die aarde wil bewerk,
dié wat biosfere wil bewaar
– hulle hande word versterk.
Jou kinders is nie bang nie
hul speel nou, vry van seer
in townships, veld en strate
– ’n Godswonder het gebeur.
Bees en skaap het nooit meer dors nie
daar’s altyd bos en gras te wei;
elke bitter, bitter droogte
is tot in ewigheid verby.
*
O land van ons, my geestesoog
sien pluime oor jou vlaktes wals.
En in my droom se hemelhoog
sweef ’n arend oor hierals.
© Carma Shaw
14 Mei 2019
10:43
Viooltjie
Ek skryf grotendeels gedigte vir ontspanning. Ek skryf graag oor die natuur, mense en hul stories en plekke wat ek besoek het. Ek doen dikwels 'n bietjie navorsing oor 'n onderwerp voor ek skryf, want ek geniet dit om te leer. Ek hoop altyd om darem 'n emosie of twee wakker te maak met dit wat te sê het, en dat julle lekker saam sal lees :-)
1 Kommentaar
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Margaret Cordier
Nog 'n puik gedig van hierdie kunsmaker.