Natuurkragte
Natuurkragte Natuurkragte het skrikwekkend gedonder en geblits in ‘n skrikwekkende vuurwerkvertoning met knallende oorverdowende desibel dromslae wat vensterrame soos ligte aardskuddings laat tril— Mens en dier soek met ontsag skuiling en bly daar soos Elia van ouds in die grot totdat die hael en windstorm uitgewoed verby is en ‘n byna heilige stilte op ‘n […]
‘n Lang pad is nie net ‘n lang pad nie
skryf weer vir my ‘n mooi gedig laat breek die dag in rym skryf dit tussen Colesberg en duskant Bloemfontein (Bo die groot Karoo waar die skadu’s diep agter donker heuwels, ver vlug ‘n raafswart kraai met ‘n wye draai en verdwyn oor die Gariep.) vertel my waar jou skape wei langs die huppel […]
As die Drolpeer blom
Onder stofnewels wat dwarrel en draai oor safraan savannas van Springbokvlakte blerts die blommeprag van trotse Drolpeer in ‘n skerfie wit wat om dorheid beur, brekend; soos vergruisde sterre deur verdorde loof om halleluja’s in witpapierblom uit te jubel oor ‘n nuwe Somer wat naderkom © Anzé Bezuidenhout
God se skeppingkeur?
Viooltjies geil in bonte blou vergeet skoon van die winterkou papawers weer in sagter kleur waar wilgers langs die leistroom treur Maar bergaalwyn het klaar geblom wag grysgroen weer tot winter kom en in haar plek blom gousblom geel met vlindertjies wat oor haar streel Pampoenblom rys haar stug kordaat met nerfies-aartjies fyn brokaat want […]
WINTERSWINDJIE
Waarheen waggel jy so skaamteloos winterswind met jou gister flenterskoene geknoop met strengelgras en fyn grondpadstof as sool Jy dans jou vreemde volkslied in die skadu’s van die maanlig uit en trek jou herfsblaar aanddrag baadjie aan terwyl jy voor die blaarlose boom gehoor ‘n ou lied van verlede jaar se somer met verouderde instrumente […]
Sommige dae is oranje
(teen die kromming van my nek lê die slierte onperfek . . . ek voel weer teen my wang die krul van hare hang) party dae is gemaak om buite te kan sit wyl die winterson se kus teen rûe en geboë skouers rus ~ langs die skadu van ‘n boom waarin ‘n duisend voëls […]
KOSMOS
KOSMOS Die weelde in jou arms oorweldig my – oorvloedig, soos jou minsaamheid. Dis kosmos – lenteblomme in die herfs. Jy is vir my ‘n kosmosblom. In die winter van my eensaamheid word jy na my gestuur.
SOMER OP BLOUKOP
SOMER OP BLOUKOP hoe broosroos die oggend hoe uitbundiggroen die middag hoe tevredeblou die aand
BLOM VAN DIE VELD
BLOM VAN DIE VELD O blommetjie vol eenvoud, sê my tog: Hoe is dit moontlik dat jy my so bly kan maak? ‘n Voëltjie wip kordaat hier op ‘n klip: Weet jy dan nie? Verstaan jy nie? Dis omdat God in haar gesien kan word.
Saphira en die Biblioteek onder die Berg
Cian het besluit om by hulle te bly na die hele eenhoring-en-dwerg-ding. Eolande, natuurlik, is baie opgewonde daaroor. Jade, soos katte maar is, is ongeërg. Saphira daarenteen voel omgekrap. Sy weet daar’s nog baie wat hy haar moet leer oor hoe ander Feë hul towerkragte gebruik, maar dit voel amper asof hy haar oppas na […]
