spite your nose…
twee meeue baklei oor ‘n wit mossel vurige geveg in lug en op sand gekras van klaagliedere verloor hul dit in lug swiep ander meeu en gryp dit op kyk twee na mekaar en trek gesigte oor hul dom argument so is mense ook wat oor iets baklei party vergewe ander sit dit op hul […]
versteende boom
lae opmekaar gestapel soos jaarringe van oeroue boom hoeveel jare het jy al daar gestaan hoeveel jare het jy gelê na jy geval het hoeveel jare het dit geneem vir wind en water om jou so te verniel waarvan getuig jy vandag waarvan wil jy vertel blaai oop jou verhaal sodat ek kan lees eendag […]
hier is ek
op my duin is daar bosse droë fynbossoorte met diep wortels wortels wat aan brak-water gewoond is wortels wat floreer op soet reëndruppels nat mis sproei van die see voed hul blare maar droogte maak uiteindelik sy indruk vel en bruin staan die gevolge daar is ons ook so droog in ons siele dat elke […]
droë digter
koning van my duin sit ek en wonder wat pla in my hart brand daar skeppingsdrang wat my al besig hou vir dae soos woorde op my tong wat telkens speels afglip voor ek dit kan vaskeer op die leë wit papier waaroor ek soos in droë woestyn heen en weer marsjeer ©Teárlach
Inferno
Gebeure van lank, lank gelede begin die Oniks Labirint te affekteer. Die Kommandant van die Beskermers en die Heler is die oudste Feë daar – en hulle is net vyf-en-dertig. Steeds was die Drake Hof besig om te strek, die mag van die ander Howe te toets lank voor die vyftig jaar van vrede eindelik […]
Opvoeding 1: MOENIE OPHOU VRA NIE
By ‘n outoppie-samekoms – verjaarsdag van ‘n voormalige kollega – sit ons langs ‘n vreemdeling met ‘n grys baard. Drie-en-tagtig jare oud. Dit kom aan die lig dat hy ook voormalige onderwyser is. En hy het daadsaaklik nog in ‘n ou „Dorfschule” met so twintig, dertig kinders in nege klasse saam onderrig. (Laat my dink […]
EK EN JY
Ek en jy… wie skryf die lied waar ek en jy disharmonieer die klawers wit en swart so saam moet sing dat ek en jy so ewe gedwee hul komposisies soos marionette weergee die atmosfeer beheerd die kleur van vel die klap van tong die vrede verdryf vertroue versweer die slimmes die spel die ritme […]
inloop-teater
my duin is ‘n sitplek sitplek inloop-teater jare gelede se skater grawe ek en ontdek terwyl golwe voor my breek sweef gedagtes baie ver terug eensame dae van soek en nie vind dae van ontdek sonder tevredenheid sommer vroeg al gekwes en geswind sorgsame retrospeksie deurgeswoeg ewige optimisme ontdek sukses storm aan op uitdagings verworwe […]
WEES EERDER ‘N VETKRYT
Ek sit nou die dag en dink nadat ‘n telepes* my vir die sestiende keer in 24 uur geteister het: “In ‘n wêreld vol potlode is daar darem maar wraggies ‘n spul vetkryte.” Die vetkryt spook toe heeldag by my, amper soos die Guptas se gevreetjies in Zuma se gewete. Dalk is ons almal nie […]
agteros
kreunend en steunend stap ek soos ‘n wafferse agteros teen die duin op elke oggend se ritueel wag vir die son om te skyn oor Sy prieël water blink in deinende golwe seemeeue sweef trots oor alles mense ontwaak al rekkend en strekkend stap hul langs die see se soom ver bo gil albatros sy […]