Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Titel: Van hanekraai tot briekaandraai (765 woorde)

Deur Driekie
Datum gepubliseer: 30 September 2022 Aantal woorde: 764 79 Kere gelees 4

As daar nou een ding is waaroor niemand van ons beheer het nie, dan is dit tyd. Soms wens ons dit om en soms wens ons dit moet bietjie stadiger gaan of selfs stilstaan. Alles wat ons aanpak en doen word beplan rondom tyd (onbewus beheer deur tyd). Tyd vir dié, tyd vir daai … soms te veel, soms te min … ‘n tikkende wyser van hanekraai tot briekaandraai.
Hoe goed onthou ons ons kinderdae. Elke dag het soos ‘n ewigheid gevoel, veral op die skoolbanke. Vakansies het ons gespeel van vroeg tot laat, soms ‘n hele empire kon bou in een dag. Gedroom, gewens … eers dat ons oud genoeg moet word om skool toe te kan gaan, want dáár gebeur wonderlike goed en leer mens om self te lees en skryf ‘iets wat die wêreld vir jou kan oopsluit’.
Sodra ons dit onder die knie het en gewoond daaraan is, begin ons wens dat ons al klaar is met laerskool, sodat ons hoërskool toe kan gaan, want dáár lê al die opwinding van tiener wees. Net om halfpad deur hoërskool te begin wens ons is al klaar met skool, sodat ons die wêreld kan gaan verken en ons “eie” ding kan doen.
Op wankelbene durf ons na skool die “grootmenswêreld” (met al sy eise en verpligtinge) aan en verlang soms terug na die ‘goeie en rustige tye’ toe ons sonder kommer en klagtes “vry” kon wees van soveel verantwoordelikheid en werksverpligtinge.
Maar tyd staan nie stil nie en tik weerbarstig voort. Met verlange staar ons na die verliefde paartjies wat hand-aan-hand deur strate wandel en styf teenmekaar op parkbankies sit en “koer”. Wens dan die tyd moet aanbreek dat ons ook dié een kan ontmoet wat vlinders op die maag en sterre in die oë kan bring.
Wanneer hy dan opdaag, snel die dae op “wolkies” verby, totdat ons voete weer die aarde se werklikheid tref. Dan begin ons wens ons kan trou, want as ons eers getroud is, dán sal ons vervuld en waarlik gelukkig wees. ‘n Troudatum word bepaal en reëlings getref. Party dae voel te kort, ander te lank. Uiteindelik breek die dag aan en ‘n sprokie word beleef waar ek die prinses van my kinderdrome in glorie kan uitspeel. Dit word opgevolg met ‘n sorgvrye vakansie, net ons twee op ons eie eiland van liefde.
Maar die wyser tik onverpoos voort en kort voor lank verval die lewe in ‘n eentonige roetine van werk, eet, slaap. Dalk is dit tyd om kinders te kry, die gesin uit te brei. Opgewonde word die groot nuus gedeel en vir nege maande word voorbereidings getref vir daardie groeiende wonderwerk wat aan’t kom is. Hier na die einde toe word die tyd behoorlik afgetel en omgewens, sodat die nuweling welkom geheet kan word en die “popspeel” kan begin.
Min slaap, saam met ‘n omvergewerpte roetine, laat jou soms terugverlang na rustiger tye, maar ‘tyd kan nie teruggedraai word nie’ en ons moet ‘die beste van elke slegte saak maak’, buig of bars.
“Ag, moeder, as hy net eers kan kruip, kan loop, kan praat, kan skool toe gaan, kan gaan werk, sy eie potjie krap, kan trou, met ‘n gesin begin, vir ons kleinkinders gee …” So word baba se lewe ook omgewens. As … as … as, tik die wyser onverpoos voort.
Dan skielik op ‘n dag skrik mens wakker. ‘n Dag waar jy gedwing word om regtig te gaan stilstaan of liewer stil te sit, want jou beweeg het verstok, jou treë gekrimp en jou oë verwater. Dan draai jy om en kyk terug op jou lewenspad en merk dat die pad agter jou driekwart gestap is, en die stukkie pad wat oorbly nou baie kort lyk en of dit afdraand loop. Dae sypel ongemerk verby en as jy sien dan is ‘n week verby. Weke verdrink in maande en jare kry vlerke. Vandag vier ons nuwejaar, en môre flikker Kersliggies in winkelsentrums.
Elke keer as ons die kleingoed sien, is hulle groter en wyser. Ons eie kinders vra ons nie meer vir raad nie, maar gee nou raad oor goed wat húlle dink ons ‘niks van weet’ nie. Nou is húlle in beheer en maak besluite oor ons, namens ons. ‘n Omgekeerde aardigheid, deur sommiges benaam as “volsirkel”, want ons tyd is besig om uit te loop.
Dan kyk mens dankbaar op en besef die volle betekenis van die woord “genade”, en besef opnuut … tyd gaan hopeloos té snel verby, en wonder … was alles maar net ‘n gejaag na wind?
©Driekie Grobler




TEMAS
1 Kommentaar
  1. Anze

    30 September 2022

    Pragtig, baie dankie vir jou bydrae tot die September 2022 Snelheids projek

Laat u kommentaar

GESKRYF DEUR

Jy moet ingeteken wees om boodskappe aan hierdie skrywer te kan stuur.

Publikasies: 133
Kommentaar telling: 142

Horison Media

AfriForum – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

FAK – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

Die Afrikaanse Taalmuseum & -monument – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

 

SOLIDARITEIT – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

 

Pharos - Trotse borg van INK dig/skryfkompetisie

Gebruikers Aanlyn

2 Lede, 200 gaste aanlyn

Bydraes – Argief