Ek word gedra (Goud)

Ek word gedra

Die diagnose gryp my hart met sy ysterklou,
my werwels erodeer, my knieë brand met vuur;
my pols se skroewe weer los, sy vashou vou,
my lyf word stukkend, onbeheerbaar, guur.

Daagliks wroeg ek in ’n maalstroom sonder rus,
my rug vou krom, my skouers dra die swaar;
met elke operasie wat my lewenslus wil blus,
pyn wat deur die nag vir my grynslag – altyd daar.

Maar midde-in die chaos hoor ek sag:
“Ek tel jou op, my kind, Ek dra jou deur;
soos ’n lamp wat stil brand in jou donker nag,
my arms bly jou vesting, verseker ek kom weer.”

En eendag, sonder pyn, sal ek ten volle verstaan:
met ’n nuwe liggaam sal ek dan verheerlik gaan.

©MarleneErasmus
05/09/2025

Rapporteer inhoud

• Issue: *
  Kopiereg inbreuk vuil taal Ongeldige Inhoud
• Your Name: *
  
• Your Email: *
  

• Details: *
  

Handig verslag