hoekom

droëbek sit hy op sy duin
selfs golwe erg hom nie meer
meeue sweef oor sy grys geboë hoof
fisante skrop naby hom onder fynbosse
waar sy siel sweef is daar nie plek vir hier
ver bo aardse gewelf, stryd en onbenulligheid
dan opeens, keer hy terug na die rook en bloed
skares barbare wat in hebsug gil en verwoes
waar rook kolomme oral om hom spiraal
mense in angs en vrees rond dwaal
dan sien hy net goed – Sy wil
een tyd en ‘n halwe verby
reeds staan wolke op
wit verrys dit
oor horison

©Teárlach