Saphira in die Donker Woud
Die stilte van die woud omvou die swart-en-bruin Feetjie Hond. Die baie geraas wat die Feë en mense in Kasteel Campbell maak gaan haar nog mal dryf. Sy kan die mos en varings ruik onder die dennenaalde wat soos fyn reën van die hoë bome af sif. Sy weet dit beteken dat die wind hoog […]
ROMANTIESE WINTERSAAND
Misterieus Teen die donkernagruite Trek die sneeuvlokke nat strepe teen die ruite. Grou en grys lyk die nag, geen sterreprag. Langs my sit sy asemrowend mooi spierwit rok en lippe rooi getooi. Rooi kunsblom in haar blonde hare wat golwend blinkend satynsag in krulle op haar skouers neertuimel. Kaggelvuurvlamme se lig teen die mure verdryf […]
Saphira en die Getoorde Skêre
Saphira loop deur die woelige kasteelmuur. Die grond is goed platgetrap en geen gras kan meer daar gesien word nie. Net die klippaadjie wat van die kasteel na die biblioteek lei breek die bruin eentonigheid. Houtstalle is opgerig vir die perde wat saam met die krygers ingetrek het. Saphira kan die soet strooi ruik. Net […]
DROMER
Stadig stap jy deur die lewe, droom van groot, droom van klein, maar soms droom jy daarvan vir die wêreld se pyn en lyding om te verdwyn, en dat mense mekaar meer sal vergewe. Droom jy weer jy staan op die verhoog, en sing jou hart uit, elke woordjie uit jou mond, wat soveel vir […]
Tussen murasies se drome
My wit-blink-bont gedagtes lӗ op koringstrooi waar dit tandeloos na my kyk en lag Gister se spore is vergete mǒre se drome is reeds gemete vandag is ons geӫrfde wete Treurig nog die nag se huil waar donker skudu’s skuil om uit die gloeiende hemeltrans met ‘n geroep die son te groet
Die gelag van stakers in onderbroeke
Daar moet tog seker ’n stukkie humor in die doringklap van elke dag sit? Ek en die buurman, die kantoorwerker by die motorhawe oorkant die straat en meeste van sy lyfwagte, weet dat onse landsleier nie die mees geskikte persoon in die pos is nie. Ja, die agbare impi-danser weet dit moontlik self ook, maar […]
Krummel die jare
Krummel die saagsels jaarringe wat versplinter in die boom se bas die wind verdwaal in sy eie spoor waar reӫndruppels in ‘n moddergat lӗ Elke jaar het sy eie skim Elke keer is ‘n afskeid Elke keer ‘n nuwe begin want elke dag is soos blare in die wind Die idee van tydelikheid die bevryding […]
WOORDE WAT VLIEG
WOORDE WAT VLIEG Helder soos die son, slaan goudgeel uit ’n geveerde lyf. Blink bou bloed in die inkaar van ’n pen wat wil skryf. Onrustig hou die swart ogies die hemelruim dop. Groei ’n gedagte tot woorde wat vermeerder en opkrop. Die geel vlerkies word gesprei, sy pootjies trippeldans. Woorde vermeerder rasend, gee die […]
IN AMETIS
“Ametis” het jy gesê toe rinkel klank soos klippieklokkies deur my lyf en kleur my wêreld pers en violet en op daardie oomblik breek die dag se grou en word ‘n vonkeluur vol lank gelede se onthou. * Pa leun teen die deurkosyn in sy hand, ‘n bruin kardoes. Ek laat die steentjies tuimel in […]
….FRATS-ONGELUK BY STRAAT 9….
Dit was net so diskant sewe toe Peter die oproep kry, en die ongelukkige nuus in sy harde hart in vat. “Meneer Du Preez daar was ‘n ongeluk, Debra het gesit dat ons haar hare doen vir julle huweliksherdenking vanaand, sy het te lank met die ding op haar kop gesit. E…..e…ek is vreeslik jammer!” […]