lomerig

my duin is veilige hawe
vir my siel en swewende gees
soms lomer ek ure om en luister
dan “sien” ek lewe soos dit is en was
en net soms, ook soos dit kan wees
deur mistige gordyne van onseker
word gedagtes helder ontsluier
vind my siel rus en hernuwing
storms kom en gaan verby
sterk wind waai fynbos
wit branders sproei
maar my duin
bly staan

©Teárlach