Nag

Al sou ek gaan lê, my opkrul
in die sekelmaan se krom
omhelsing

Al sou die sterre
hul liggies verdof in stille
simpatie

Die uitspansel sy nagfluweel
versag tot iets só medelydend
dat dit my hart en siel aangryp

Kan niks jou terugbring, Pa

Hier waar spikkeltjie-ek opkyk
sien ek ‘n
bang-maak-troos-maak
naghemel bo my

Waar my
weerloos-woedende

PA!

E-g-g-o tot bo
net om daar iewers
te eindig in

‘n snik-sug…
pappa…