Die motdood
Engele opgestop in ‘n katot op die kaai se suiderkant waar die lyke yl roep en die winde goël Die maagde ontbloot hul silhoeëtte op die skavot rum tingel ‘n ou vaal blues kitaar die kaptein met sy een-oog staar swets oor die donker abissaal Troe-ba-doe, Troe-ba-doe, Tra-la-la, Tra-la-la sing die kardoes luidkeels: “moré lê […]
Gaan die kaap ‘n moordvlakte oorleef?
Die Kaap se vlakte is ‘n broei plek vir hartseer en pyn en die lyding vir die mense wat daar woon is vir meeste mense maar ‘n suur na smaak in hul mond. Maar dit is alhoewel ‘n kind van segregasie ‘n weggooi kind en die karakter van ‘n weggooi kind sal altyd maar in […]
KUIERS BY MY OUMA OP UNIONDALE 2
Een vakansie is ek by my ouma op Uniondale toe iemand kom sê Dorothy is dood. “Wie is Dorothy?” vra ek, want van haar het ek nog nooit gehoor nie. My ouma sê dis haar niggie van Oos-Londen. Ek sê vir my ouma ek dink nie ek het haar al ooit ontmoet en my ouma […]
Net voordat ek gaan
Net voordat ek gaan Hier lê die wêreld nat – deurweek met water en wolke trop soos witwollammers teen die blou. Ek vertel dit net vir jou al vrees ek, verhale oor die weer kan soms verveel; ek en jy kon nog altyd die son en wind en reënval deel. Ek vind dit vreemd hoe […]
Jy’s deel van my verlede
My hart, broos porselein glas duisend stukkies oor die grond versprei skerp stukkies wat ek vermy te bang ek word dieper gewond. Alles herinner my aan die leë stoel jy is diep gekerf in my hart met ‘n warboel gedagtes oor jou- hoe jy altyd daar was vir my hoe die lewe jou uitgehol het […]
Brutaal
Brutaal diabolies genadeloos gemeen; vermoor jy die veggees met vrees KANKER * Cinquain
Toe die Ysterpere val
Citatoloco, malbaartjies wat chronologies onder cumulus malbaar chicaneer mefities die dekorum de’ corpus, alles indubio op die meent ingewortelde mense in pantonomie ‘n fresco van Mammon, Ligtekooie met klaprose klik-klak megalomonies en die uilskuikens wat die chronometer met handgranate aan die sagmoediges verkwansel sodat hulself in die stilte swymel en die gepopel versag vermurwe oë […]
Oom Kiewiet en Ta’ Makkie se lanterfantery.
Oom Kiewiet was ‘n kraakvars teologie student toe hy Ta’ Makkie ontmoet het. (Toe was hulle natuurlik nog nie “Oom en Ta’” nie.) Hy was so vars dat hy nog ‘n Bybelversie opgesê het as hy sy toon stamp, in stede van vloek soos die res van ons. Sy was ‘n sekretaresse vir een of […]
Nuanse van verlange (Silwer)
As die volmaan weer soos ʼn gloeiende topaas boepensblink eklips, wanneer die aarde kortstondig voor die son insink om die maan se lig te steel – wens ek ons byeen in die oomblik verbind, voor sy smeulend deur die melkweg die pad na haar lig weer vind.
Satans vuur
Satans vuur Satan se gryse vuur brand my siel. Sal ek dit kan verduur? Hoe kan ek my so verniel? Die ondraaglike gekraak van bene wat versplinter. Hoe koester ek wraak oor die mense se gefluister! In skaamte sak my kop alles wel verdiend. Gal stoot op in my krop, nooit sal hy wees my […]
