Aggregaat (Opdrag 8)
Doel Aggregaat beteken geheel. Die Aggregaat is ‘n digstyl in vryevers digvorm wat ten doel het om intense emosie (pyn, liefde, haat, dankbaarheid) weer te gee. Die intensiteit van die emosie word versterk deur die eenheidsvorm van die gedig. Struktuur en vereistes. 1. Die Aggregaat-digvorm is nie langer as 20 reëls nie. 2. Die digvorm […]
Charmer (Opdrag 7)
Op die front seat van ‘n Volla, seeblou nes jou oë, kruip jou hand kundig – lus – en dit wasem teen die ruite, voel knus met die handrem laag deur my hart en jou. Buite rol golwe rof, onrustig, rou, verbeeld warm tasting en brandende mis. By die roadhouse vang seevoëls skreeuend vis, soos […]
laksman
gevang, gestrek en verrek word hy opgehang aan doringtakke vasgeknoop met eie pote en vlerke natuur se biltongfabriek aan werk verkrag, vermoor en verguis lê sy daar gestrek en vertoon groteske bloed-patrone op mure barbare se advertensie veldtog een uit honger gedryf ander uit fanatiese moordsug een gaan terug om skoon te maak ander hardloop […]
klipdrif altaar (opdrag 5)
bloedbelope oë wat hatig staar vuil weekoue stoppelbaard slymstreep wang na mond drankasem walmspoeg bacchus brousel in ‘n glas roggelbrul waansin oophandhoue val smekend vir genade moeg ongesertifiseerde lus terapie ten spyt huis paleis pandok nog sewentig maal sewe dikbeneuk dronkgesuip sjarrap sjarrap ek maak jou vrek potbloustilte moeg ©arin erasmus
parstyd (opdrag 4)
die liefde is blind, maar nie die bure nie die Wes-Kaapse wind waai koud deur die vrugbaarste wingerde vas teen my lyf, soos ‘n (gekneusde) perske vas teen my siel, soos (geparsde) druiwe en jy – my lief – raak dronk op die wyn van my seer die liefde is blind, maar nie die bure […]
Wysheid
Van waar kom menslike wysheid? Kom dit dalk van pyn en vrees? Miskien ontdek jy dit in grysheid… Of in die swaarkry van die gees? Verdiende lesse is bitter duur betaal. Verdiende respek dra die swaarste seer. Maar die waarheid bly maar bitter vaal… Jy is tog wat jy uiteindelik vereer. Die lewe is regreer […]
Weerkaatsings
Stil, verstom, staande voor ‘n gekraakte gesig. Die weerkaatsing dans en lag in die lig. Ek sien, maar is blind en die beeld verwyn. Net om weer in my nagmerries te verskyn. Roekeloos en rusteloos hierdie gedagtes van my. Waar ek die waarheid dag en nag probeer vermy. Dit wemel binne my. My vel is […]
Vervreemdeling
Tussen Hemel en Aarde staan ek alleen, van vriende en die mensdom het ek myself vervreem. In die mis van die more prober ek dink, maar al wat antwoord is my gedagtes wat weerklink. Ek klou aan jou, my enigste uitweg. Ek staan stil, verstom in ‘n stryd tussen goed en kwaad. Jy hou jou […]
Bloupers beloftes (Opdrag 4)
In ‘n agterstraatse hoerneskroeg wakker sy woede aan soos hy sy selfopgelegde smart — wat met spyt en verwyte spoeg — teug vir teug die bodem van ‘n konjakglas inslaan en môre weer ingekleur agter donkerbril dik gegrimeer staar ‘n vrou vol pretensie deur bloupers omringnde lense — wat met spyt en verwyte spoeg — […]
Anna van die onderdorp (Opdrag 4)
Taalgebruik waarskuwing!! in die sweterige oksel van die onderdorp kruip Anna weg onder die seerkrybed met sy voosgepisde geelvuillaken trane en angssweet van ‘n weggooikind “dalk vergeet hy vanaand van my” bid sy – tot Iemand – in fluisterstem met sy oupavest en vingers soos ‘n worteltros in die sweterige oksel van die onderdorp ©arin […]