Son Silhoeëte
soos die hemelliggaam sy lig laat skyn in die dag wentel jy om die planeet sonder rusie en sonder boosheid en met sononder word jy versoen anderkant die grootwater se end voorsien jy silhoëtte in skemeraand terwyl die klok om elke uur slaan maak jy skaduportrette in elke vorm betrag ek die skoonheid van die […]
Waar is jou hart
verdeeldheid kom lê in so baie dinge wat die wereld om jou om ver werp en jou hart soms in stukke uitmekaar ruk dan vra ek soms “waar is jou hart”! want die woordjie glo het ń bekende woord geword maar hoe diep het glo geword by sommige want ek hoor hoe hulle sê ek […]
Want jy kan
so baie hoor ń mens “ek kan nie” hoekom “kan jy dan nie” want jou lippe spreek dit altyd oor en oor vertel jy jou dit self en jou brein vat dit en siedaar “jy kan nie” whalla en negatiwiteit kry die oorhand maar kom by die dag uit waar jy vir die moeilikste ding […]
Die son staan stil
Tussen Boesmanland en Bo-Karoo lê heuwels met son verbrande klip-kaiings besaai steenkool swart op ‘n vaal vloer daar in die Verneukpan kontrei Brandvlei se ses geboutjies lankal agtergelaat nie eens ‘n dassie of voëltjie om van te praat nie ‘n aasvoël wat draai en sweef en die son staan stil ‘n lintwurm teerpad strek ewiglik […]
Jesebel
teer vou my palms om my kerspitlig skulp bakhand om die goue vlam beskermd teen die aanslae van braaksels … braaksels uit jou bedorwe hart swart speeksel wat drup… drup… drup woede wat uit jou oë vlam … haat … afguns … nyd … jaloesie wanneer jy dan steeds vernietigende gal uit jou buik […]
huisie oor die see
waar ek op rotse staan en staar na jou wonder ek diep ingedagte wat alles al voor jou stoepie verbygegly het oor die branders elke dolfyn se sierlike boog seisoenale geblaas van die skool walvisse en die gedreun van enjins wanneer vakansiegangers skuimstrepe kom los in die baai ©Teárlach
Ek en jy
dis ek en jy vanaand onder ń sterrekombers het ons mekaar gevind in die hemelruim het ons gesweef op die wolke elkeen se gedagtes diep gefynkam woorde was nie ter sprake genoeg het ons oë vertel terwyl ons in mekaar se arms die sterre een vir een kon tel en die liefde met mekaar kon […]
Die roep in die Woestyn
niemand het Hom nog ooit gesien Sy Seun het Hom verklaar terwyl Johannes uit erkening verklaar dat hý nie Christus is nie maar tog ook sê dat almal wat Jesus aangeneem het, aan hulle het Hy die mag gegee om kinders van God te word en woorde kom lê in my hart dieselfde woorde as […]
in die lug
wolke bedek my reën sak oor my uit droomverlore staar ek oor die wye ronde aarde oral sien ek die verval oral bloed en trane my hart en siel wag op die Here Hy my skild en hulp my hart is bly in Hom omdat ek op Hom alleen vertrou ©Teárlach