Walvisbaai
geelwit duine se wydte strek sag tot teen die baai waar branders van die suide se koue seestrome winde uit die ooste waai in warm woestyndrome wat die spierwit strande met fyn korreltjies besaai oop breë strate loop stil regdeur tot op die kaai met palms wat getrou waghou oor motor strome […]
kantate et sonate, cliche
klink soos cliché maar gaandeweg word dit deel van die klein dingetjies met groot betekenis in die lewe soos gedagtes strofes word uit jou en my pen so vorm die hoorbare oordrag van musiek ’n kantate van klanke soms sag, dralend soms stakato opruiend so dring die klanke van instrumente jou hele liggaam […]
Trappe van liefde
Trappe van liefde Nog so jonk en dom, reeds sê jy dit was die laaste keer. Tog, voor jy sien, is daar ’n nuwe gesig wat jou hart laat spring. Soveel om te gee, maar die dobbelsteen val teen dit wat jou hart begeer. Harte word gebreek soos Grieke se skottelgoed. Splinters […]
Aan die einde van ñ reënboog
Aan die einde van die reënboog… Potte vol goud het ons van kleins af gedroom. Groot geword en gewens dit is waar. Sou die reënboog se einde net ’n beter lewe kon bring. Sou trane maar net kon verdwyn, skuld ’n ander huis gaan soek. Sou die reënboog se einde van […]
Tien woorde
Tien woorde voltooi die sirkelpatroon In sy soewereine volheid word Eindelose orde omring met Nuutskeppinge in die kring ingebring Waar begin voltooiing ontmoet Omsluit tien die volle siklus en Ontsluit die drumpel laaste lig Reflekteer in eerste lig en Determineer ’n nuwe gedig in ’n Eindligsirkel* van tien woorde ——oooOooo—— ©Pieter Mostert *=neologisme
Eindbegin*
tien vingers duinedans* neologismes inversie woorde tussen duinesekeltjies* waar stilte reeds ’n nuwe anafora dra en sinestesie van tien gebooie rigting aanwys onder triljoene sterre in die donker waar ’n nimmereindigende orde die anastrofe van die daeraad dra daar – skryf tien vingers ’n tienreëlepiloog* en word elke epiloog ’n proloog en elke proloog word […]
Tiende van tienduisend
Silwer Tiende van tienduisend Here, ek weet dat ek vir u moet moet gee, ‘n tiende van dit wat ek verdien, maar Here, as u my uitgawes sien, hoop ek dat u my klein donasie sal verstaan. My *beloningspakkie wat ek maandeliks ontvang, maak my opgewonde, maar ook bang. My uitgawes word net aldag meer […]
Waar die sirkel sluit op ‘n groen-en-goud rug (367 woorde)
Daar is oomblikke in die geskiedenis waar tyd nie bloot verloop nie, maar stol. Vir Suid-Afrika het daardie stolling in die winter van 1995 plaasgevind, vasgevang in die kontoere van ’n groen-en-goud rugbytrui. Op die rug daarvan: die syfer 10. Dit was nie bloot ‘n posisionele nommer vir Joel Stransky nie; dit het die getal […]
diaphane
ondeurgrondbare maar tog so deursigtig nie heeltemal helder nie soos beelde in ligte mis kom fyn en sweefagtig skraal en bleek na my ore aangesweef op die winde van verandering wat mikroskopies en soms harsagtig op die breinplaatjies van my hart kom lê kunstig soos die son se verfkwas vertel jou woorde my […]