Nanag onder die maan
In die nanag se geboorte …
hang my gedagtes aan die perdeskoen maan,
sit ek hier in my warm pondokkie,
en verlang na jou my bokkie.
In die nanag se geboorte …
kelk my hande om jou gesig,
beskerm ek jou beeld,
reeds in tyd geweek.
In die nanag se geboorte …
waar rus jou oë?
Somber tussen newels van niks,
dwalend ’n hart sonder gits.
In die nanag se geboorte …
vang ek ’n posduif,
skryf ek ’n brief,
roep ek jou my lief.
In die nanag se geboorte …
ontsluit jou anker,
wat jou voete gevange hou,
wag vir my posduif – kom gou!
Cornien
Om te skryf is my passie, vir 'n wyle ontvlug ek die gejaag. Kry ek 'n oomblik om te voel, te sien en weer te gee, skepping, harts taal - beleef ek die inner siel van my medemens.
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.