Net na dagbreek het ek jou vers gelees
(goud) Tóé wou ek weer skryf: oor hoe nagte lewe as skopsuile in die donker roep en as jakkalswelpe huil, hoedat die kras van honger meeue in die holte van my oor kan skuil, dat ek die fluitsang van ’n suikerbek wil eggo met my mond en dat ek wis hoe duisend hoewe dreun as […]
EK IS – (goud)
Ek is die seemeeu; speels in die wind ek is die brander wat met laagwater hoog wil vlieg en soms is ek die klank van jou stem ek is die aand saam met jou onder die palms toe ons nog kon lag en borrelhartig baljaar maar vanaand is ek die stilte in jou gister se […]
Onman
My Vaderlandsgrond het modder aan ‘n strooilat geword – soveel toutrek en stry oor baaswees en besitreg het ontaard in ‘n woesterny. Die hand wat met liefde saai word genadeloos, berekend afgemaai – die voedingshand wat swoeg van vroeg tot laat vertrap in vergeldingsmaad. My mond word gesnoer stom en verbaas al skree my wese […]
WANNEER DIE SWAAR VERANDER IN SOET
WANNEER DIE SWAAR VERANDER IN SOET Vandag was ‘n lang dag. Ek hoor steeds die zoem zoem van mens en karre en bouery en gepratery om my, diep binne my verstand. My kop klop skoon van kopseer saam my hart wat selfs vinnig pomp. Soos gewoonlik op ‘n koue winters namiddag gaan klim ek in […]
Verrassing Vir Twee
Ons is alwéér oppad dokter toe. In die hitte. In die kar sonder enige lugverkoeler. Ek druk my kop so naby aan die oop gleufie van die ruit as moontlik. Ek weet ek is siek – ek is nie dom nie. Maar hoekom moet hulle elke dag ‘n nuwe toets doen en my inspuit? Die […]
Verpletter
motor wrakke lê lepel en bo-op mekaar langs main weg almal plus minus uitmekaar. tussen roes vlek staal deur splitter glas agter dowwe plastiek gluur boepens hiëna gulsig na aasvoel kliente. agter vrot bekleedings die armes verpletterd langs mekaar met niks tog trippel hul saam.
Saartjie se loadshedding Silwer 585 woorde
Dit is vanmôre weer een van daardie dae. Basjan het sy gat behoorlik vir my opgeruk. Ek is mos alewig op ‘n Maandag laat vir werk. Die kantoordeur slaan met ‘n luide ‘kwarrrr’ agter hom toe. Hy doef-doef teen die staaltrappe op terwyl hy binnesmonds mompel. “Verdomde vroumense …” is al wat ek hoor voor […]
Vlugtend
Vlugtend ek vlug soms deur my ruite na plekke ver van hier na daar waar sonskyn in die winter oor die wye velde vuur waar gras soos warm goud op ’n koue middag gloei alvoor die skemer in die nadag soos rooi granate bloei ek vlug soms deur my ruite na ’n plek waar jy […]
Kaap van storms
(goud) Ek onthou nog hoe winde huil deur klowe – ’n fluitend treursang wat droefenis belowe, die riete se geritsel in die newelstof net voor die eerste reuse druppels teen my kamerruit ontplof die gerammel van die donderweer, die krrraaakkkinggg deur die lug, die Klap! Klap! Klap! as die bliksems breek oor Karbonkelberg se rug […]