Thembela

Thembela speel in die reën
dis koud en die wind waai
sy maak haar arms wyd oop
en verbeel haar sy kan vlieg

Die wind se arms
vou styf om haar
en sy fladder so ‘n voël
tot waar die boomtakke wieg

Donker wolke, pak in die lug
die dak kraak en die bome buig
Thembela hou van die wind
en van groot ronde druppels reën

Sy knyp haar oë styf toe
en draai soos ‘n tolbossie rond