Verkenning van ’n nuwe horison.
As klein kinders het ons altyd donker kamertjie gespeel. So is ons op jong ouderdom al gefassineer deur die onbekende. Die donker kamer, die nuwe skooljaar, die eerste werksdag – almal was ’n onbekende gebied wat ons met huiwering betree het. Dit is in ons aard om te ontdek, te leer en te verken. Maar […]
in sagte fluistering (SILWER)
die onbekende wink en fluister sag in ’n wye wêreld waar drome ontkiem waar lig en skadu’s ontmoet, is verandering die onbekende wink en fluister sag met elke tree wat ons versigtig vat verdwyn vrees en verskyn die nuwe die onbekende wink en fluister sag in ’n wye wêreld waar drome ontkiem as ons die […]
Die pad vorentoe.
As ek dink aan die toekoms, kom daar twee woorde by my op: die onbekende. Dit is slegs twee woorde, maar dit wek verskeie emosies op in my binneste! Gedagtes van opwinding en afwagting tot vrees en onsekerheid. Ons leef in ’n era waar kennis en inligting tot ons beskikking is en tog bly daar […]
diek
oor elke vloeiiende vou van die seevlakte se duine kussing die misweer sag nestelende landskap van wit huise deur elke duinstraat draf fisante spoor na fynbos skuiling waar grysbok rus in simbiotiese kus my gedagtes droom aan terwyl seisoene vergaan maande ritmies afry in pyne kom en gaan verwese self bestaan […]
Wintersoggend (Brons)
dagbreek bloei uit na ʼn bleekwit winterlyk asemloos en stil bedek met brosse ryp in die toendralug dwaal naakte bome doelloos rond hul takke tevergeefs uitgestrek na redding buite hul bereik maar daar heers hoop in hierdie opgewende oomblik: minute huiwer onbenut voetspore ongetrap en wat ek uit vandag gaan put vir nou nog onbekend […]
simfonie van hoop (SILWER)
donkerte bedek my soos ‘n swaar kombers klam koue vingers van vrees omklem my elke skadu ’n gedagte swart en intens elke geluid ’n vae fluistering van vrees wat as, wat as, wat as… eggo die woorde deur my gedagtes soos wind wat fluister deur wintertakke ’n melodie van onsekerheid oor die toekoms […]
Nuwe Horisonne.
Die son se laaste strale kruip oor die rug van die heuwels en die veld lê voor haar soos ’n goudgeel meer. Die wind fluister deur die lang gras en laat Lien se hare om haar gesig dans. Sy sug sag en trek haar baadjie stywer om haar vas. Lien Meiring staan op die ou […]
Son jy het alles gesien (Silwer)
Son, jy’t geloop voor mens lewe geken het daar waar slegs skepping en jy gesien het deur die dale en dieptes was jy daar toe ons gemens het met ons lag, die trane, die groet was jy laaste om te sien en getrou geloop deur elke fase van eeue se jonge en gryse gesien […]
Ons asem bestaan
ʼn spikkelpunt ons asem bestaan in hierdie grote heelal het ons kindervoetspore vooruit met ʼn malle gejaag en los ons met oumens oë in die spieël oë kaalgesteel deur roetine en die bekende vervalle en vergaan sonder kinderlag en kinderspeel en strate en gesigte bouval in ons spikkelpunt bestaan ons toekoms onbekend en kindwees na […]