Die kronkelpad van die kanniedood
Liefdes blom hartseer blom kruispaaie het jou gelei na soms nӗrens, maar jy was die vergestalting van my mooiste drome Die hartseer en rou lig van gister skyn versagtend oor jou in hierdie oomblik van nou ‘n hongerblom se hartseer onthou Hier waar ek staan en kyk na jou hoe het jy dit gemaak deur […]
WINTERSWINDJIE
Waarheen waggel jy so skaamteloos winterswind met jou gister flenterskoene geknoop met strengelgras en fyn grondpadstof as sool Jy dans jou vreemde volkslied in die skadu’s van die maanlig uit en trek jou herfsblaar aanddrag baadjie aan terwyl jy voor die blaarlose boom gehoor ‘n ou lied van verlede jaar se somer met verouderde instrumente […]
Hoe lank moet ek nog skyn?
Ek skyn dimpelsag oor kleine kinders laat hulle, in hul drome lag – Ek skyn ñ volle nagwaak oor adel-moeë boere in hulle reënversugtingslaak – Ek skyn ñ nimbusboog oor liefderyke moeders wat hulle babas, so teertroetelsoog – Maar ag liewe Heer, hoe lank moet ek nog skyn oor owerspelers se vreemde-bedde deel? Hoe lank […]
Sommige dae is oranje
(teen die kromming van my nek lê die slierte onperfek . . . ek voel weer teen my wang die krul van hare hang) party dae is gemaak om buite te kan sit wyl die winterson se kus teen rûe en geboë skouers rus ~ langs die skadu van ‘n boom waarin ‘n duisend voëls […]
Skulphart
Groen gly uit my oë wanneer ek stip na jou staar sien ek jou skulphart voel ek jou skulptraan brand in my skulphand Ek is ‘n donsie wat aan jou wense vasklou. in duisternis, ‘n fluisterstem in jou oor jy wat al my krake wegtoor maar ek bly ‘n spook wat verby jou toer Ek […]
Blomme oseaan
In jou arms word ek stil wakker soos ‘n aandblom weerloos wagtend in ‘n stille bestaan Flikker en vlam van helder tot flou bo span die hemel agter wolke in blou Om te mag droom om te mag wens ek het gedink jy het geweet maar hoe kon jy so gou vergeet
KOSMOS
KOSMOS Die weelde in jou arms oorweldig my – oorvloedig, soos jou minsaamheid. Dis kosmos – lenteblomme in die herfs. Jy is vir my ‘n kosmosblom. In die winter van my eensaamheid word jy na my gestuur.
SOMER OP BLOUKOP
SOMER OP BLOUKOP hoe broosroos die oggend hoe uitbundiggroen die middag hoe tevredeblou die aand
BLOM VAN DIE VELD
BLOM VAN DIE VELD O blommetjie vol eenvoud, sê my tog: Hoe is dit moontlik dat jy my so bly kan maak? ‘n Voëltjie wip kordaat hier op ‘n klip: Weet jy dan nie? Verstaan jy nie? Dis omdat God in haar gesien kan word.
Iemand soos jy
Jou woorde ruk my rustig Jou gedagtes hok my vry Ek kyk bang vir jou, verlief Ek wag opgewonde vir die seer Jy is jy Lieflike onrus En ek, wel, ek soek myself nog
