Tyd vooruit
Tyd vooruit Elke Sondagoggend, presies halfvier, glip die skaduwee oor die stoepvloer. Van oos na wes. Rokerig. Grys. Rigtingloos. Vertoef ’n oomblik, asem in, en kwyn. Die huis is oud, vol onthou. Wie nog, het hier geloop? Hande vol verwagting, harte vol verlies. Soms ruik ek laventel, soms vingers, sag teen my nek — gou […]
dóttir
Dot my kind jou woorde is douagtig jou oë douvars soos doudruppels jou wange dounat van doureën jou glimlag soos ‘n doukelkie jy is doyen van my trop my goue doublom die dot op my vaderskaart © Tearlach. (dóttir : Oudnoorse naam vir dogter “doyen” verwys na ‘n persoon wat die oudste […]
Uurglas #silwer
Uurglas By geboorte ontvang ek ‘n uurglas ‘n uurglas geseël, waar ek geen sand kan bylas kan bylas by my lewenslyn lewenslyn wat bestaan uit vreugde en pyn. Pyn wat die Seun verduur het vir my ewige lewe lewe in die vorm van korreltjies sand sand van liefde wat ek oor ander kan uitgooi uitgooi […]
Stilte Spore
Stilte Spore Duine vou soos ou seegolwe, in goue stilte wat nie skree nie. Sand strek wyd oor asemgrond — vlaktes wat lank onthou. Gemsbok sny deur vlammende lig. Sonder haas. Geen parade. Oorlewing op bene. Trop volg, klank gesluk deur sand. Skaars ’n spoor. Beweging sonder vertoon. Kameeldoringboom, bleek en uitgetrek, klou droë takke […]
genoot
slegs die dowe oor kan sien wanneer skimme in sy donker woud met dofsware plof hulself deur sy woud ploeg met glimmende swaarde wat bloedbedrup flitsend knars deur lang grassade van gister en vandag se dade meer as halwe eeu se kerse verloop in sy duister, dowwe verse waar troubeloftes en beloftes […]
Klipnostalgie – geskryf deur Isha
Klipnostalgie – geskryf deur Isha Vyf en twintig jaar gelede loop ek en my peetkind Michelle, langs die see. Ek het ʼn ding vir klippe en daar sien ons die pragtigste pienkerige klip lê wat sê: Tel my op, ek’s joune… Ek het uitgevind dat die ‘klip’ eintlik ʼn sandsteenrots is en daar en dan […]
quoutient
as twaalf die deeltal is en as drie die deler is dan is die kwosiënt vier verdeelde gedagtes lei tot sielsverkragtes laat My skape wei telkens struikel ek oor my kennisvlak se hek © Tearlach. (Quotiens (Latyn) : hoeveel keer)
mymeringe
deksel deksel, waar is jou pot lied in elke lied is daar ‘n greintjie verdriet vlerk vlerk waar lê jou vere ruggraat mens waar is jou ruggraat leeftyd in bestek van die Aarde verdwyn jou lewe in die niet onthou omdat jy […]
meet
om te peil om afstand te bepaal jou teenstander se vermoë te skat al metende gaan ons deur hierdie lewe so word ons elke dag gemeet aan standaarde meestal aan lukrake persoonlike indrukke soms word jy te hoog aangeskryf en dikwels te lig bevind deur kognitiewe waarnemings van ‘n situasie of persoon […]
Ek onthou
Brons gradering- 133 woorde Ek verlang Ek verlang na die dae, toe kinders se aandklok die son was, skermtyd nie getel was, Procydin net vir grootmense was, ‘n kind se seer net van val was, kerk toe gaan ‘n prioriteit was, stories om die kombuistafel gedeel was, kultuur nog ons trots was, familietyd belangrik was, […]
