Wanneer die spasies tussen sekondes al hoe langer raak
(Woordtelling : 896) Daar is situasies waarin ʼn persoon absoluut magteloos staan, jou hande slap langs jou sye. Nie eens jou gedagtes wil nie werklik sinvolle woorde vorm nie, want jou gedagtes maak jou bang. Jy weet letterlik nie wat om te sê nie, want eintlik is daar niks om te sê nie. Wanneer […]
eens
eens op ‘n tyd was daar vrede daar was soveel uitdagings vir elkeen net om aan die lewe te bly was genoeg nuwe paaie te voet en met ossewaens baanbrekerpaaie waarvan party se spore vandag nog in rotse gespoor bly lê selfs toe moes mense veg om hul bestaan maar eensgesinde hartsdrome was […]
Ingelegde liefde
Ingelegde liefde Ek het nou die dag gelees iemand sê dat tradisie niks anders as groepsdruk van dooie mense is nie. En dit is seker soms so, maar daar is baie goeie tradisies ook, en dit maak nie saak hoe modern die lewe raak of hoe maklik en vinnig sommige dinge deesdae is nie, […]
lentekleure (silwer)
lentekleure blink lê lentereën se spoortjies wat die landskap saggies wek sodat soetdorings goudgeel bot en wolbosse winterveld verwit jy weet die son kom huis toe as klaasasgatte hulle takke in helderpienk vermom, pers samaravrugte uit doppe beur en bokke hul neuse draai na waar die reuk van groen op oggendwinde nader waai dan word […]
vir altyd (silwer)
vir altyd ek staar na hom wat gloei soos goue glas op hierdie middag wat omrol tussen bosse en verdroogde gras en ek ruik die soetheid van ’n springbok se pronk wat wit waaier in die laaste lig terwyl ontelbare oomblikke van verlies en verlang stom tussen ons hang maar dan kyk hy om … […]
sonskyn
op hierdie goue môre lê die see soos ‘n spieël op my duin is daar stilte in my hart gedy vrede oor my wang suis lug op die berge sneeu dit oostewind bring koue wat soos bye sing hierdie jaar byna oor soos elkeen voor hom verloop in kortvoete van vergetelheid […]
Die bloedroep (Brons)
Die bloedroep (Brons) Die son staan stil oor die Kalahari-duine. Luka herwin sy bewussyn en kreun van die pyn. Hy probeer regop kom. “Verdomp! Hier sit die klein, geel, geplooide mens nog steeds voor my,” prewel hy. Pyn dompel Luka terug in ‘n droomlose, genade-slaap. Khoeb vee bekommerd met sy hand oor sy […]
Die uitstappie (Brons)
Die uitstappie (Brons) Die groen reuk van mos en die bloedstollende gille vermeng tot ‘n kakafonie van ontwaking. Ek word nie wakker nie, ek skrik wakker. Ek beur orent. Ek het waaragtig aan die slaap geraak hier onder die ruie varings en bome wat hemelhoog troon. Gille? Daar is dit weer! Bernard? Izak? Waar is […]
nooit naak lente (Brons)
nooit naak lente – Brons lente dartel ligvoets … laat winter-lanfer ademloos wanneer haar Namakwa-blomkaros geil, luisterryk ontwaak met arms wyd gesprei verlei sy bloeisel, blaar en blom lente dartel ligvoets … laat winter-lanfer ademloos sy flankeer met vrugbeginsel, tantelant, botterblom en vygie verruklik in (s)lente(r)drag pryk sy sensories nooit naak lente dartel ligvoets … […]
soms (Brons)
soms – Brons soms wil ek my hande in die lug gooi en baldadig sing my jubelklanke teen die melkweg gooi tot ‘n maanligstraal dit weer terugbring soms wil ek hartverskeurend in my hande snik die seer uit my hart ryg en dit tussen die sterre werp om dit vir ewig aan die sekelmaan te […]