Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Titel: Winter inferno.

Deur Marlene Erasmus
Datum gepubliseer: 3 Julie 2022 Aantal woorde: 738 141 Kere gelees 8

Winter inferno

Ons almal lewe en droom van die “eendag”. Ons gaan deur die seisoene van die lewe, soms met groot blydskap en soms met hartseer. Ons begin in die lente van ons lewe.

Ek ontwaak hier in die einde van Junie met die verskriklikste wete van verlies! My asem stol in my borskas, dit wurg in my binneste! Here, dit kan mos nie waar wees nie!?

Ons almal stap die pad van “wonder”, wonder wat gaan jy doen as jy klaar is met skool, wonder wat se lewensmaat jou pad gaan kruis, wonder oor hoeveel kinders jy gaan grootmaak, wonder waar jy gaan bly en werk, wonder of jy by aftrede gaan uitkom.

Soos in die natuur, loop ons as mens ook die 4 seisoene van die lente, somer, herfs en winter. Elkeen kan hierdie lewensloop op ons eie lewe van toepassing maak. In watter seisoen sien elk homself nou in die lewe.

Kom ons begin by die lente – dit bring vir almal nuwe lewe, met blomme en blydskap. Ek skat ek kan dit gelykstel aan ons jongmenstyd waar jou kop vol drome is, met baie ideale. Jy lewe voluit en die lewe sing sy lied in blydskap vir jou! In die natuur vind jy eerstens ʼn bloeisel wat oopgaan en oorgaan tot die allermooiste blom! Vars, rein en ongeskonde.

In die verloop van die siklus kom jy uit by somer. Dan begin hierdie fraaie blomme oorgaan tot in wasdom. Jy word nou ‘n volwasse mens en lewe in die beste jare – jou fleur van jou lewe. Jy glo jy is so in beheer van jou eie voorspoed en sukses dat jy net dalk kan vergeet dat jy in afhanklikheid van God lewe.

Eendag staan jy voor die spieël en tref die besef jou: voor jy jou oë uitvee het herfs aan jou deur kom klop. Herfs het sowaar arriveer! Klein jakkalsies begin verniel die wingerd en kort voor lank, duik probleme op wat jou laat besef jy is nie meer so heel jonk nie. Herfs breek vir sommiges in meer felheid aan wat betref uitdagings met die gesondheid. Dalk begin jy nou besef dat jy afhanklik is van God.

Een mooie oggend vee jy vermoeid oor jou oë en besef: winter is hier! Die winter bring dood in die natuur – einde van nog ʼn siklus. Meteens besef jy hoe kort lewe werklik is! Met groot dankbaarheid kyk jy na die goeie dinge wat jy in die lewe gedoen en bereik het. Jy kyk met meer dankbaarheid na jou kinders, kleinkinders en vriende om jou heen. Soms is daar ook tikke hartseer oor die teleurstelling en mislukkings wat jy moet stap.

Winter-seisoen word die tyd van geleenthede, reis , uiteet en kort toere saam goeie ou vriende of familie.

Dit bring my vandag by die rede vir hierdie skrywe. In lewe en werk het ons die voorreg gehad om vir oom Sakkie en tannie Annetjie te ken in ons loopbaan in die bankwese. Ons was selfs op ʼn stadium bure en ek onthou vroegoggend-ontbyte en soms ʼn braai of potjiekos saam met hulle. So het die jare aangestap en elkeen gaan mos maar op sy eie wandelpad vir hom uitgelê.

Ons is self op so ʼn kort kleine ‘toer’ na Okaukeujo, Etosha op die dag dat ek die nuus ontvang. Ek maak die selfoon oop met die ondenkbaarste hartseer nuus wat my keel toedruk en my hart uit my bors uitruk!

Die volgende oggend was die berig in ons plaaslike koerant: Die Republikein:
“’n Besoek aan ’n lodge in die suide van die land het Woensdag ’n uiters tragiese nadraai gehad, toe ’n egpaar in hul suite doodgebrand het. Isak (Sakkie) Dawid Engelbrecht (76) en sy vrou Anna (Annetjie) Catherine Jacobine Engelbrecht (72) het in die brand in hul suite by die We Kebi Safari Lodge in die Maltahöhe-distrik, sowat 70 km van Sesriem, gesterf.”

Vader, hulle was dan net op die wandelpad in die ryptrap van ʼn winterlandskap? Ook op ʼn klein toer en sou die nag oornag. Wou net bietjie hitte soek teen die versengende ysige weer met ʼn vrolik, knetterende vuurtjie in die kaggel voor hul sou gaan slaap?

Hoe verstaan mens die verskriklikste tragedie wat hierdie dierbare mense getref het? Hoe verstaan mens hoe hulle winterseisoen so ʼn vuur-inferno tot stilstand geruk kon word?
Met liefde en mooi herinneringe dra ek die familie in my gebede …

In tere herinnering van oom Sakkie en tannie Annetjie Engelbrecht, Namibië.
Ons sal jul nooit vergeet.

©Marlene Erasmus
30/06/2022
(752 woorde)




TEMAS
1 Kommentaar
  1. Anze

    4 Julie 2022

    Pragtig, baie dankie vir jou bydrae tot die Junie 2022 Winterlandskap projek

Laat u kommentaar

GESKRYF DEUR

Jy moet ingeteken wees om boodskappe aan hierdie skrywer te kan stuur.

Publikasies: 150
Kommentaar telling: 20

Horison Media

AfriForum – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

FAK – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

Die Afrikaanse Taalmuseum & -monument – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

SOLIDARITEIT – Trotse borg van INK dig/skryf kompetisie

 

Gebruikers Aanlyn

0 Lid, 124 gaste aanlyn

Bydraes – Argief