Saligheid van hoop
In die sug van die wind fluister reënboë van geluk aan geheimenisse verbind In die sug van die wind waar die son vrede vind kom die wolke laag rangskik In die sug van die wind fluister reënboë van geluk (TRIOLET) © Carla Visser 28.11.2017
Skrywers waansin
Potloodskaafsels op my skryfblok ontbind in semi skakerings van grys waar ek die woorde nie vind Bladsye beletter met bloed, sweet en trane skrywe wat nie tap uit ‘n siel se droë krane Inkpot smeersels aloor polse, rou geknaag die taal so treusel dat die geskrif my uitlag © Carla Visser 27.11.2017
Kurland
“Ons het so met sonsak in die ou dorpie aangeland. Nig is dit nou vir jou ʼn mooi en so rustige ou plekkie. Kinta, die mense wat my vertel het Kaapstad is stil weet jou werklik nie wat stil is nie. Nou ja so daar aan gekom het hulle ons sommer reguit soos ʼn beeste […]
Aan die Voet van ‘n Berg
Aan die voet van ‘n berg op die stoep van ‘n huis sit ‘n man met ‘n baard en ‘n pyp in sy vuis en sy oë kyk ver oor die grasvlaktes heen sy gedagtes dwaal wyd soos die wind as dit reën en die son wat gaan lê diep herinneringe op van ‘n huis […]
Sonderlike skepseltjies
I Jou mense-mond Wat skaterlag Jou oë sag Kyk jy vir my ‘n oomblik vry Van wieg en swaai Van gillende lawaai My hart en siel Gesink Hoekom moet jy Ander dae in jouself Verdrink II Kumbaja, my Liewe kind Die wêreld is blind Sonder stem Vingers vasgeklem Voete wat rem Elke klank ‘n Snyende […]
Woordspatsels: Die man met die baard
“Rooi baard, duiwelsaard.” Ek sit ingeprop op die plankbankie en maak kruisies op die staat se groen vorm. As ek nog wettig wil rondry moet ek vandag eers hier luier. My oog gewaar die wit papiere wat skel skree, “Buitewerking!”… Die man met die baard tref die sitplek met ‘n gru-grom. Sy wenkbroue hang onderstobo […]
Als in vyf minute
Die eerste vyf minute na vandag wou ek weer in jou arms kruip so sonder gedagtes of tyd wat my versmoor soos toe ek nog my hand veilig in joune kon vou maar nou moet ek myself in hierdie godverstreke spasie weerloos in wolke wind. Hier sal ek eers moet sweef, my ligstraal-lief tot dagmerke […]
Die mens en sy grense
Oop lê die lewe se vlaktes van elke mens en al wat ons moet doen is om vorentoe te tree met genade ransoen en om vreedsaam te versoen Die keuse tog so eenvoudig word gelaai met swaar en plig wat ons self opsaal en dan wil sug oor die vrag op ons rug vasgesluit met […]
Heilige teenwoordigheid
U saffraan oor my in lilakleur wat U heerlikheid en heiligheid se teenwoordigheid proklameer
Tolbossie
Ek tolbossie oor die sand ongeankerd My spore toegewaai My roete onbespeurd Trippel stippels die enigste aanduiding dat iets hierlangs beweeg het iewers heen