folly
– haar stem klink so glad haar glimlaggies uitlokkend sag roep sy met vrolike roep na elke man wat verby loop knip haar oë op haar stoep verwilder voel die man wat val vir haar roep – ©Teárlach
Tussen niks
Al lyk die pad soms donker skyn die maan steeds helder al voel dit soms of jy tussen lug, tussen niks verdwaal en jy nie weet waarheen jy gaan Wanneer jy geen antwoorde verstaan jy wegkruip vir al die vrae kinders nie meer lag en speel genadeloos-stil wonder oor hierdie pyn en leed Jou siel […]
‘n Hart wat omgee (Silwer)
te midde van onweerswolke en dreigende gevaar rank drome soos wierook om verwagting te baar te midde van entiteit se vooroordeel en gis wens ek vir die nuwe jaar te vra dat my oog regverdig sal kyk nie van goeie waardes afwyk dat my hand oop sal gee nie vuisvorm en onmag skree dat my […]
As ek kom van die see
In ‘n wêreld van wonderwerke is ons kannibale wat soos parasiete verdoesel om soos oorlogskewers in die hitte te skerts, of dalk net weer soos ‘n druppel teen ‘n muur- afsypel na ‘n banaalose bestaan. Maar as ék kom van die see losgemaal en ribbes wat uit my skeur vir ‘n mondvol bamboes en wier; […]
Gedagte Blok
verpak in ń pakkie ses kant primere kleure gemaak in ń kop lê die blok. gepak om een spilpunt 54 blokkies homogene kleure ideale orde verwesenlik klinies geblok. dink drang versplinter blokkies in pixcel kleure vorm wanorde uit die homogene blok. kinders druk skyns punte oumens hande is verward rue draai weg in ń blok. […]
her
– skerp kom die gedagte vanoggend in my brein op, daar waar ek op my duin sit in my skooldae was die gedagte van “her” ‘n vloekwoord net die gedagte om te erken jy was te lui of te lig was erg daar het ‘n soort vloek oor jou gekom, almal het jou gesien jy […]
voetspore
wanneer ek terugkyk oor my skouer na my koud kouer koudste ~ is daar niks anders wat my opval as my strompelgang voetspore uit pas op paaie wat eens myne was
seer
in my diepste binnekant waar niemand kan sien koester ek my seerkry as iets kosbaars van my en terwyl ek nog ly en ween gaan God reeds met my seerkry heen
Nag
Al sou ek gaan lê, my opkrul in die sekelmaan se krom omhelsing Al sou die sterre hul liggies verdof in stille simpatie Die uitspansel sy nagfluweel versag tot iets só medelydend dat dit my hart en siel aangryp Kan niks jou terugbring, Pa Hier waar spikkeltjie-ek opkyk sien ek ‘n bang-maak-troos-maak naghemel bo my […]
MISKRAAM
(BRONS) Afwagtende verwagtende was sy eens ’n lewe in wording gekoester en sy, een gemaak met die vreugde wat nuwe seisoene bring sou antisipeer wou alles leer van die onafwendbare onbekende vir bietjie dae was die afwagtende gekoester haar beskore tot die wind binne haar skeef loop draai en winter word weer winter, ’n lente […]
