Tyd gemeet teen ewigheid
een sekonde gemeet teen die tik van tyd
een klik van die metronoom van ewigheid
een enkele noot in jou lewens simfonie
een korrel sand deur die uurglas se vloei
dit was al…
toe jy op die teerpad val
het die seepbel van jou lag gebreek
splinters in jou vasgesteek
jy sal nooit weer jy kan wees
nie in liggaam nie in gees
soos water het jy deur die uurglas gegly
in jou plek het ‘n vreemdeling kom bly
my vasgevang
in tyd se bang
2 Kommentare
-
-
Elroux
Baie dankie Palet jammer ek kom nou eers terug na jou maar ek was bietjie uit aksie.
-
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Palet
Mooi geskryf