Pa, soms onthou ek nog . . .
As die noordweswind so winterkoud waai
dan sien ek weer hoe sit jy by die kers
met die groot boek, wat rustig op jou skoot lê
en hoor ek weer jou stem se klank in vers.
Pa,
soms sien ek daardie ruiter met die afkop
op sy skimmelperd so reguit uit die hel
en vlug ek ook soos Amakeia,
verdrink ek soos ‘n kind ~ soos Mabalel.
Ek verdwaal nog in die sneeu en ysig weer,
net soos ‘n jonge Racheltjie ~ ‘n Racheltjie de Beer.
Die blare in jou hand, wil ek weer sien, Pa
jou Hantamsrus, dié wil ek weer vind
en die soetste woorde oor jou lippe hoor
as dit “tula, tula . . . stil my kind”.
© C. Shaw
27 Mei 2016
* Met verwysings na onderstaande gedigte
Amakeia ~ A.G. Visser
Mabalel ~ Eugene Marais
Die ruiter van die Skimmelperdpan ~ A.G. Visser
‘n Hand vol gruis uit die Hantam ~ C. Louis Leipoldt
Racheltjie de Beer (Sneeuwitjie van die veld) ~ A.G. Visser
Viooltjie
Ek skryf grotendeels gedigte vir ontspanning. Ek skryf graag oor die natuur, mense en hul stories en plekke wat ek besoek het. Ek doen dikwels 'n bietjie navorsing oor 'n onderwerp voor ek skryf, want ek geniet dit om te leer. Ek hoop altyd om darem 'n emosie of twee wakker te maak met dit wat te sê het, en dat julle lekker saam sal lees :-)
4 Kommentare
-
KOBUS SMITH
Ek hou van dit Anze. Sterkte.
-
KOBUS SMITH
Ek hou hiervan Viooltjie. En toe maak ek fout met die naam!
-
Viooltjie
Kobus, moenie bekommer oor die foutjie nie, dit maak regtig nie saak nie. Baie dankie vir die saamlees en kommentaar :-)
-
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Anze
dis pragtig!