GEWONDE WINDJIE
Waai maar skelm skinderbek windjie môre lê jy eensaam in jou bruilofs stofgewaad tussen die krake op die kliprand met jou wonde verbind in aalwynsap trane Kom krul jou skurwe windtone by my agterdeur se vloermat in en rol en spin dan teen die trappies af tot onder die garingbosse druipstert in Wie sal môre […]
DOODLOOPSTRAAT
DOODLOOPSTRAAT Here, hierdie is ‘n doodloopstraat. Daar is geen uitkomkans na links of regs. Ek loop my vas teen U. My aangesig verberg ek teen u bors. U arms vou my toe. U warmte vloei deur my. Die koue en die pyn vlug weg. En wanneer ek uiteind’lik weer my kop kan lig, dan weet […]
SKERWE
SKERWE daar’s skerwe aan jou voet en trane in jou oë jou kosbaarste het uit jou hand geglip jy tel die skerwe op en neem dit na die Heer jy kom tot rus in Hom
JOU GLIMLAG HET VERDWYN
JOU GLIMLAG HET VERDWYN Jou seer slaan teen my vas – jou glimlag het verdwyn. Die seer kom uit jou hele jy – jou glimlag het verdwyn. O, deur ons trane heen kan ons nog lag, want ons behoort aan Jesus. Deur ons trane heen kan ons nog juig, want Jesus leef!
IEMAND ROEP IN DIE WOESTYN
IEMAND ROEP IN DIE WOESTYN Gee my net liefde – laat my weet ek word aanvaar. O luister tog na my – ek smag na deernis en begrip. Verbind my wonde – hulle pyn en pyn en pyn. En lei my dan na Jesus – ek vergaan van dors.
SEKELMAAN
Die grys albastermaan lê vanaand in sy sekelwiegie toegevou in ‘n sterrekombers in die heelal se kwekery Die sterre lek spatsels wit in die klein karoo soos kerswaks op ‘n tafelblad terwyl die sekelmaan in sy wiegiebedjie lê Tyd rol die sandkorrels oor die sandduine se ribbe-ruffels tot teen die ankers van die vygies vas […]
Oudweesseer se koue…
‘n Donkerbringend’skaduwee vee tydsaam oor die gang en skemer daglig tot ‘n donkerte wat later pikswart, maanloos, sterloos oor valleie en in waterstrome hang. Saans word daar ‘n kers gebrand -nie vir fees of hart se klopverwagtings nie, maar bang om mens-alleen alleen te wees- om jonkweesskimme te verban; skimme wat eens mensgesigte was, nou […]
‘n spatseltjie liefhê
Die wildegans hees sy ontstelt’nis luid oor ‘n vis-arend-skadu-beeld wat oor die dam se spieëlblad gly; sy wyfie kras aamborstig uit dat kuikens onder loof moet bly. So, asof tyd nog nie geskape is, rasper ‘n bergskilpad sy dop op slof’reptiele-pote oor dorre klip’rig-slote, sand en klip wat oor sy óérheid gis. Ondagtig weer in […]
Gewonder oor hoekoms en waaroms?
Hoekom lief die blomme heuningbye, hoekom lê die vrou die man die swye, hoekom is in elk van ons seer pyne diepseer in jou hart en ook in myne? Waarom swier die jeug in jonkweestye, waarom klots die see op maangetye, waarom het God met ons medelye tooi Hy tot die blomme vir die bye? […]
Totdat die Orion en Sewester ons anker aan die maan
Die na-nagbries kaveer, ravat gordyne springend’ skadukolle teen die muur en die ontydiggeboorte van ‘n skyn-seisoen beginne Eros se bloeddruk wek; jou lente-lyf lê seile oop in rustigslaap se wind en jy sweem vir my die uitvaart oor die see… En op die plek, soos Dias, rig my boot se boeg behendig rotse deur, my […]