BRONSINK (BRONS)
Spartelend teen versmoring waar ek in bronsink sink, aamborstig in verstikking as fobies my verdrink.
HEIL DIE LESER (goud)
Ek bewonder mense soos jy wat met oordeel lees asof jy dit self kon skryf jý wat daar sit met jou halfleë mond vol verlossings letters en afgeronde text asof jy weet hoe dit voel om benoud wakker te raak met woorde wat jou aanval * in die stort in die middel van die nag […]
My veilige vesting (Himne) (BRONS)
In die skuilte van die Allerhoogste vind ek my vreugde en rus vlei my neer in Sy groen velde en versadig my aan Sy genade. Soos ‘n ribbok klim ek berge selfs oor skeure en hoogtes en wanneer ek deur vuur gaan lei Hy my ongeskonde. Hy hou my voete op die regte pad vermaan […]
agterdeur (Brons)
die skerfies ek en jy waarmee ek ‘n nuwe liefdesmosaïk wou bou verwond ons, dwing my weg van jou laat my dan uit jou arms vlug hou vir my net êrens ‘n agterdeur oop sodat ‘n skrefie van jou lig my pad vooruit kan loop
Doring (Silwer)
DORING doring gladdelyf gesant gekoester al vir jare dig teen my bors wieg sagkens weg en word gewek uit nanag-euforie geruk deur reuk van vars formeersel hoe lank nog voor jy die laaste lewe uit my suig . © Barbara Smit 4/12/2020
Uitgeput (BRONS)
Uitgeput Sy’t gereeld gekom vir haar sknouerpyn: daardie vaag omskrewe plek – nóg skouer, nóg nek. Ek’t getrou gevryf aan haar sknouerpyn en peinsend probeer peil wat presies haar só opkeil. Maar ál wat verdwyn was haar sknouerpyn. Want het beide van ons nie tog maar geweet nie: verlange is geensins ‘n oppervlakkige skeet nie. […]
Meteoriet
Eens het my hart aan jou behoort dog stadig maar seker opgekerf sny jou tong gewetenloos meteoriet pyle deurdrenk is my siel met klapperende gedruis soos water wat kabbel oor klippies oorvleuel jou meteoriet woorde my binneste geruisloos wanneer meteoriet lawa van jou vuurspuwende berg soos ‘n grou kombers oor my vou en elke stukkie […]
Slagting van die sagmoediges
Witkruise geslaan oor dorwe verbrandegrond ‘n hartlam vir die slagting koebaai tiekkie koebaai; wie tel jou trane? Wolf het hom in sy skaapklere beklee hy blêr as nés ‘n skaap hy sê sy pels-so wit vir jou sal hy ook bid Hy neem ‘n lam vir die slagting môre sal jy hom nimmer vind weg […]
Ligjare
Onder die glanslig van ‘n sekelmaan het jy ewige trou aan my beloof. Jou aanraking het my stomgeslaan terwyl jou mond my van my hart beroof. Met jou lippe wat my gevange hou het jy my na ‘n lushof van passie gelei, terwyl jy smagtend prewel: “Onthou, my lief, vir jou sal ek die duiwel […]
Voete van klei
toe blyk jou voete ook maar mortel te wees jou tong vulkanies ‘n sluimerende spioen wat met geringste konkussie vurig lawa stook wonde skroei wat oor weerlose sielsletsels kors ©Driekie Grobler (2020)