DIT IS VERBY
DIT IS VERBY In ‘n oogwink is alles reeds verby Jy het ‘n stuk uit my lewe gesny Jy het my hart in stukke gesny nou het jy jou vryheid gekry wat word nou van my hoe kan ek daarteen stry het klaar ‘n ander meisie gekry ek is uitgemergel en klaar gedaan dit voel […]
Pappa, koffie – is dit ʼn Dreyer ding!
“Pappa, vanoggend terwyl ek so besig is om my moerkoffie in my dompelkoffiepot voor te berei, sien ek jou gesig skielik duidelik voor my. Jou leeragtige, songebruinde, geplooide gesig, jou flets blou oë, laggend. Ek sien hoe jy my vraend aankyk. So met ʼn vraagteken in jou oë. Ek besef dat daardie vraagteken die vraag […]
Die dopperkiaat (Silwer)
Na ‘n laat-lente, deurdag, deurnag, noag-reën se nat, het die lowerreus (al dig verskuil bebot), na so ‘n heil’ge doop, spontaan in songeel vreugdejubels uitgespat, volmaak ons vroegsomer en snerpwinter ruiswind oor ‘n doodgaan droë seisoen, vol konfetti-spikkels, nuut, so mooi, in ‘n skittergoue eg oor groen gestrooi, verbind. Maar die dopper is maar ook […]
Liefdes transformasie
Die winter kou die grys en grou die seer van gister se onthou geïnfiltreer in elke skeur diep in gebeitel deur jare se verraad die begeerte na geluk bar agtergelaat . . . dan onverwags breek die son deur jou nag voel jy die sagte warm strale liefkosend op jou gelaat sluip sagte strale sagkens […]
Sonne’droom
Ek stop langs die pad om die laaste van lente diep in te asem met my fiets heuwels op en heuwels af nog ‘n genade dag vir ‘n kaalvoetkind wat eenkant langs die pad sit en wag…. wag Hy wag daar elke dag vir sy ma sy’t hom daar gelos toe hy nog klein was […]
Onreg kweek verset
wanneer onreg grou flets en saad skiet in brak grond deurskemer bitter belet verwronge denke tot duister verset sonskynspatsels vervaag vars onthou en weeklaag rou die siel se bitter lot met opstand in eensame berou ©Driekie Grobler
Klimaatskuif (Silwer)
Die woeswind waai wes suid oos noord bly blare deur bome droog oor dakke draai, verander laat-lente se bloeisel bloedwyn gepars uit druif van die laaste boord in die wingerdbruin van vroegherfs se skyn – en skielik word ‘n droom van hoogsomer witwinter se stille pyn. Charleine Collins © November 2019 Illustrasie:https://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-photography-tree-wind-falling-leaves-image38405557
Die storm aan die einde (Brons)
(1032 woorde) Die stilte in die motor is tasbaar. ‘n Ongemak wat almal ken, maar waarvoor daar nie ‘n woord bestaan nie. Buite word die nag soos dag toe nog ‘n weerligstraal die wêreld vir ‘n oomblik verlig. Sascha staar die donkerte in. Die broeiende storm buite weerspieël haar gemoed en emosies. ‘n Cliché, ja, […]
Passie
Uit die passie van my wese uit die klop van my hart uit die siel van my bestaan met alles wat ek het . . . sal ek jou beskerm vashou koester bemin tot die heuwels vlaktes raak tot die see verdroog tot sand tot die son en maan hande vat op die horison se […]
Laat-lente tuin
Laat lente het jy haar gevind Waar sy in jou tuin Van blom tot blom dwaal Soms ‘n bietjie langer stil staan Jy het na haar gegaan In bepeinsing oor waarna sy daar so staar Langs haar stil gaan staan In stille verwondering die prag aanskou Teer vat jy haar hand – spreek sy tot […]