Blou Dinsdag
(goud)
toe…
het sy elke groot en klein verdriet
in haar twee palms uitgegiet;
dit fyn, en fyn, en fyn gemaal
– soos duinesand
wat aswit vaal
haar hande sag tot vuis gemaak
bo, waar die uurglas nounek raak
en al die seer daarin laat loop
met net een enkel, skrale hoop
dat ieder droefheid, sondermeer
met ywer na benede keer
en deur die smalle poort sal baan
– soos tyd
(wat sommerso) velore gaan
om (ten laas) te kom
tot ewig rus
dáár waar Melkbosstrand
so duinekus
© Carma Shaw
26 – 02 – 2019 (Dinsdag)
11:31
Viooltjie
Ek skryf grotendeels gedigte vir ontspanning. Ek skryf graag oor die natuur, mense en hul stories en plekke wat ek besoek het. Ek doen dikwels 'n bietjie navorsing oor 'n onderwerp voor ek skryf, want ek geniet dit om te leer. Ek hoop altyd om darem 'n emosie of twee wakker te maak met dit wat te sê het, en dat julle lekker saam sal lees :-)
1 Kommentaar
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Anze
Pragtig, baie dankie vir jou bydrae tot die Februarie 2019 projek - TYD