Onverstaanbare Genade

Onder die pynboom se skadu’s
wat swaar dra aan sy kroos
verdroog en oopgebars,
die sepiabruin dennebol,
.
waak ek in die vodde van my siel,
in windverwaaide bejammering.
verrimpeld, verrot
deur selfveragte smart
.
Welke die wete,
wit gewas.
rein verklaar.
Vrygekoop! In Kosbaar Bloed.

.
Met geen selfverdienste
vir n vuilbevlekte sondaar,
net genade onverstaanbaar.
wat Sy liefde nie verdien nie.

PAULA PAXTON©