nog een
. die sagte mis daal neer oor my duin in dankbaarheid kyk ek terug na baie jare en mooi dae soveel genade . nog een het knersend sy weg grond toe geskeur en val met ‘n traan . my vriend destyds was ons jonk vol lewenskrag en jeug vandag met elke teug sug ek hartseer […]
Gasvlam samesyn
Woorde 794 “Jy weet, ek raak moeg vir mense.” “Hoekom, wat het hulle nou weer gedoen?” “Het jy die nuwe video gesien oor die DNA?” “Jip.” “Ek kan nie glo mense val vir dit nie.” My gedagtes is nie by die gesprek nie. Die kreatiewe werksboek moet klaar, maar ek haak vas by ‘n spesifieke […]
Moenie huil nie
Moenie huil nie my kind want nou is ek vry van hierdie aardse bande en pyn maar glimlag eerder omdat ek gelewe het moenie huil nie my kind my lewe was elke liewe oomblik vol gevul met liefde, vriende en ’n geliefde se aanraking kosbare herinneringe wat my hart verbly moenie huil nie my kind […]
Vuurtoring se roep na die spoke strand
Vuurtoring se roep na die spoke strand deur Letitia Sachse-Mienie Brons Die vuurtoring se lig wat my veiligheid moet verseker lei my vanaand na verwoesting. Golwe dans in die skemer op die noot van my verlange. Ver oor die horison sien ek jou lig wat my roep na die strand van spoke. Die wind suis […]
Tussen lewe en niks
Ek was daar, Pa, lank voor die blomme langs jou bed verwelk het. In die swygsame kamer waar jy en Mamma vir soveel jare soveel nagte om gesels het – die kamer waar doodse stilte binnekort weer die laaste sê sou hê. Mense het gekom en gegaan; bewoë gebid en gebedel vir die dood om […]
Oorlog Siklus
onder die warm son lê sand soldaat vrees wagtend vir dié trap. agter bos en gras soek krap oë gehate ander te ontbloot. stilte skeur ń koeël wat klap die dood ruk oop, stilte in die besie trop. die geveg is oor ń seun is dood die veld is stil met een rooi blom.
Liefdesblyk (silwer)
Liefdesblyk ‘n skewe posy in my hand selfgeplukte woorde sonder klank met stil gedagtes én met liefde kies ek die kleur en geur vou dit bymekaar in blink-blou selofaan waar jy nou lê lê ek dit neer nederig my liefdesblyk om wat jy was ‘n laaste keer te eer © Barbara Smit 15/10/2020
Kras in die ore
O Almagtige God my hart bloei soos ñ huilende druiwestok ñ Jong plaasboer met sy soldate-aanleg se liggaam oortrek met rowe, kneusplekke blou vlekke en snywonde wanneer jy in sy pienk griepoë kyk sien jy sy blink linkeroog het in die oogholte ingedop plaasboere skree tog bly hul soebatte buite stembereik. (Brons)
Geskryf in die Sterre (Silwer)
Geskryf in die Sterre ankerloos in winterkou in sierskrif lê dit uitgestippel op wysie van die wind se tune tot in die siel se blouste blou die dolosse blink uitgeskud van horison tot horison dui presies die plek, die oomblik aan waar ek moes groet, waar jy moes gaan ek dobber hier in gister rond […]
