tekel
– jy is geweeg maar te lig bevind – my duin weerkaats van eeue oue woorde wat soveel hartseer bring verbeurde geleenthede wat skeure uitspoel uit die verlede – verkeerde keuses onsuksesvolle strewes maar uiteindelik tog daar al was die weg so swaar alles self moes oorbrug ervaar om te kon leer – soveel goeie […]
kan nie
– wow – aka “war of words” – ek weier om te aanvaar dat my volk, die boere nie kan saamstaan nie – disinformasie wil my gedagtes soontoe lei wil my laat vergeet – bring twee boere bymekaar dan kry jy spoedig twee kerke en dalk tien politieke partye – sulke gesegdes in ons moedertaal […]
hoop
– kandelare lig oor droë blare waar siele blus in ewige rus – harte bloei oor liefde wat gloei nuwe lote groei onder luide skote – eerwaardes swig voor politieke sug lidmate verhuis na volks vreemde huis – kersliggies brand oor kartetse wat land mens oë verduister wyl hul ophou luister – donker gedigte vul […]
bolangs
– soos seisoen verander vergrys my duin alles wat groen was word nou weer bruin so verander die wese van bejaardes ook wanneer tyd aankom om boedel oor te gee afhanklik te word besluite te oorhandig aan jonger mense soms onbekend dalk onsimpatiek selfs vyandig gesind bolangs lyk dit dalk na geluk en dankbaarheid diep […]
rekkies
– ‘n rekkie stap oor my duin vroeg oggend luister ek na sy stem ervarings in opleiding en operasies van bosluise tot indoktrinasie lewens wyshede en begrip van gevare, vyand, wen die voorbly aksies altyd belangrikste altyd voor en paraat fiks genoeg, liggaamlik en ook geestelik rek jou rekkies nog glad of is jy plat […]