DIE SPIEËL LANGS DIE GROEN MUUR
DIE SPIEËL LANGS DIE GROEN MUUR my gedagtes vat my ‘n dekade terug skielik staar ek weer vir myself in die groot spieël afgewerk met ‘n blink breë goud-geel raam kontras teen die lemmetjie groen muur ek staar diep binne in my oë, van so soort dat ek tot in my eie siel kyk ek […]
Koffieblom (Silwer)
Met nektar uit my koffieblom, vroeg uit die vere, voor die son opkom. Drink ek die drome van die nag, tot dit wegspoel as ‘n ademlose klag. Besweer ek die vrese voor my deur, wat al rasend aan my hart se grendel beur. Stap ek deur die strate van my dag; deur die dinge wat […]
Kode
Die woorde van die regste egste ek spruit nog net in font en op papiere uit. As jy wil hoor hoe kom dit deur my mond (al die binne-in kompleks) sal jy my oë se konveks keerom moet draai om diep te sien, nie bloot te raai. Dan kan jy dalk die sleutel speur wat […]
Oor “daai” virus
Maar my donnor. Sal julle nou bietjie relax?! Ontspan die tiete. Hakuna jou tatas. Ontknop die hol spiere. Want as ek nou weer een keer “Corona Virus” hoor gaan ek sowaar as waaragtig daai persoon met ‘n kaktus in die keel steek. Kom sit hier om die oom dat ek julle nou mooi kan vertel: […]
Tuinbou Limeriek
Oom Hansie is lief vir sy tuin Tant Ralie sê: “Als vir die skyn! Hy loer oor die muur In die namiddag uur Na die mooie Mev. Stienie Steyn!”
Die verlore kuns van aanraking.
Die verlore kuns van aanraking Ons giggel half benoud, half in skuldige herkenning wanneer ʼn vriendin die opmerking maak dat sy nou en dan die dokter besoek “sodat iemand aan haar kan vat”. Vel-honger – uitgehonger vir aanraking en sy is bereid om die dokter met ʼn halwe verskoning te besoek net om daardie behoefte […]
Kom gesels met my . . .
Hier onder die knus ou wilgerboom wat lui-lui sy takke slepend wieg in die wind waar ons as kinders kon speel en gehieme deel mekaar se sorge en wonde (met omgeedrukkies) wegstreel wis ek lank reeds jy’t vergeet van vrolike sonskynsomers en koesterknus winters jou menswees reflekteer ‘n seerkrykant teen onthou se skaduwand maak oop […]
Jan
Jan Alleman het ‘n blink plan waarmee hy graag rugbaar wil gaan maar sy wil is mank en sy moed geknak want oral kry hy net teenstand
NSRI (Silwer)
Ek het gedog jy was my reddingsboei, of my rubber duck, maar jy’t gesê ek moes bly stoei, ek sien verkeerd – die water is vlak: Ek moes in die arms van die stingray bly, stekie vir stekie se stadige dood bly ly, myself en wie verkul, want al is sy aard ook hoe, kan […]
Antidepressant
Al is ek alleen en niemand alom tussen die rakke in die bibloteek het ek vriende met baie woorde! ©Morné du Preez
