Gee en neem ooreenkoms
Die eerste koel oggend van Maart ontvou stil oor die rooi sand van die Kalahariwoestyn. Die aanvangs van die herfs is binne die denke van die Boesmans in die Kalahari gekenmerk as die tyd wanneer die wind stadig begin draai, soos ’n ou storie wat weer onthou word. Die son hang soos ’n bloedrooi oog […]
Wanneer die kameeldoringboom sy blare laat val …
Pieter kuier by sy vriend, Johan, op sy plaas in die Kalahari. Johan se pa is ’n jaar gelede oorlede en Johan het die plaas geërf waarop hy deesdae voltyds boer. Dit is die begin van Maart en die tekens van herfs is reeds sigbaar in die natuur. Pieter is bekommerd oor sy vriend wat […]
Onthou
Die lewe is deurmekaar. My kop is deurmekaar. Eintlik dink ek alles is deurmekaar. Soos ‘n loskopdolla? Vandag is diè dag. My ou liggaam buk, nee wag! Kom ons gebruik daai lae stoel wat ek eintlik al moes weggooi. Met ‘n veegswaai van my hand sleep ek al die klere in die rak tot […]
Die grootste hiervan
‘n Rilling glip teen Surika se ruggraat af. Déjà vu … Sy probeer die vreemde gevoel afskud. Dit is darem nou al 15 jaar en ‘n hele leeftyd later. Destyds was sy so naïef en jonk. Ligsinnig, sonder ‘n sin vir verantwoording. Tog het sy toe reeds geweet dat sy haar eie onderneming gaan hê. […]
Spinnekop byt
Sy verspotte velhoed sit windskeef oor sy boskas as hy sy oë skrefies maak teen die skerp strale van die onnergaande son. Sy kyk vee oor die volle breedte van sy plaas. Sy naam is oral bekend – Jan van der Merwe. Sy plaas, eintlik nie veel meer as ‘n vergrote plot nie, en grens aan die […]
Die sand onthou elke voetspoor – Die wind besluit wat bly.
Pieter sit langs Buks Appelblaar by sy vuurtjie, omring deur die nostalgie van die uitgestrekte rooi duine van die Kalahariwoestyn. Buks Appelblaar en sy mense woon aan die rand van die Kalahariwoestyn, waar die duine soos reuse sandgolwe lê, versteen in tyd. Die wêreld hier is wyd, vreedsaam en stil, maar dit is ’n ander […]
[BRONS] – DIE EILAND WAT ONTHOU
DIE EILAND WAT ONTHOU Ek het dadelik onwelkom gevoel, maar die blikke van elke persoon het my gelees soos ‘n boek. Ek het gearriveer met ’n notaboek, ’n kamera, en die soort sekerheid wat ’n mens net het voordat jy verstaan hoe plekke werk. Die see het laag en aanhoudend teen die pilare gedreun, ’n […]
Ou Madala en die waterwyser
Ou Madala en die Waterwyser Die seun se seningrige lyf word groter soos wat hy oor die duine naderkom. Ou Madala skreef sy oë teen die verblindinde Noord-Kaap son. Die draadkar maak ‘n lang ry netjiese spore regoor die sandduin en lê roerloos in die windstiltes van Keimoes. Hier onder die afdak is die verstikkend warm. Dié dat […]
‘n Stil besluit
Lien en Leo Meiring sit op ’n terras in Mauritius. Die terrasse het soos drome in lae teen die berg gehang, elke vlak ’n fluistering van kleur en lig. Rooi aarde wat gloei soos geheime vlamme, groen suikerriet wat sing in die wind, en die lagune onderaan wat glinster soos ’n verlore juweel in die […]
Die eerste tree
Die ketel fluit sag op die stoof, lekker sterk rooibostee is altyd ’n troos vir ’n mens se siel. Lien Meiring haal stadig asem en leun liggies teen die koue marmertoonbank, net lank genoeg om nie so verlore te voel nie. Skielik voel haar bene swaar en haar asem minder as wat dit ooit vir […]