Jy was die wind onder my vlerke
Jy was die wind onder my vlerke Intro onder my vlerke was jy die wind waarmee ek die regte paaie kon vind jy was vir jare die kompas op al my weë jy’t die rigting wat ek moes volg getrou gegee Vers 1 in al my drome verlang ek na jou wil jou […]
on-om-won-de
gedienstig, gedwonge, gedweë soos gedeë koper gemyn vind ek my treë op sand skoon soos ragfyn rok silwer rand van genade progressiewe mutasie in regressiewe staat ewigheid verbind aan Maan se krag so stap ek aan onder strale van ‘n Maan wat groei en vergaan © Tearlach.
perspektief
die mens het dit gemaak die Skepper het die mens gemaak jy kan nie deur geleerdheid alleen tot God kom nie selfs al volg jy die weg van apologetiek slaafs altyd gereed om ‘n antwoord te gee aan elkeen wat ‘n vraag vra iemand wat jou belaster wat jou hoop en geloof bevraagteken […]
Die storm wat woed
oor die vlaktes kruip die nagskaduwees nader in die verte soen die geelglansson die horison om oor die Namibiese aarde silhoeëte af te ets ontplof die goue strale oor die aarde se buik en terwyl windpompe ritsmies polsslag galop swart skaduwees golwend oor die duine tot die storm die aarde genadeloos kasty net so […]
My woorde in swart ink sal voortleef
My woorde in swart ink sal voortleef ek bid dat my brein nooit sal faal sodat my gedagtes altyd in die selgange van my brein sal ronddwaal sodat die letters en woorde in swart ink vir altyd op papier sal voortleef met die hoop dat my sinne sal voorttrippel tot reëls wat met heuningsoet […]
maar net ‘n mat
op hierdie vloer lê mat so sag elke stewel vind sy pad en lag deur sy vesels waai sagte wind in huis waar liefde hom verkind wat sagte geheime dra van mag © Tearlach.
Seisoen-stof (Silwer)
Seisoen-stof Tyd sluip soos skadu’s langs ons in stilte gly die ure verby ongesiens … traag hy dra herinneringe, hy dra verlange sy voetspore verdwyn in die stof warrel en waai in die wind. Ons kyk terug na wat eens was, baie gelag, baie gehuil ou spore deur die jare verwond, gebreek … vergeet, […]
huil
my hart ween soos die Suid-Ooster om my karveel my gedagtes verward en in sinnelose chaos verdeel hierdie mòre, sê ek vir my : is dié dag nie meer nag helder klots die branders teen die kaai waar ek wag kransduif se gebrom, lastig soos ‘n pes, laat my stom gewoonlik verjaag […]
keratien
op my voete, waar die gewig rus, my tone se naels, droog en broos, soos breekbare plate, breek maklik los as ek hulle nie met liefde versorg nie hul keratien, soms pienk of geel gekleur, krummel en val, soos somertrane lank; maar wanneer hulle gesond is, o so mooi ek stap, om ‘n rots, […]
(on)verganklikheid
vanmôre glooi sonskyn oor verlate see, en ons vergeet hoe vinnig alles verbygaan. wingerd se blare val, die storms kom en gaan, wat bly, is net ‘n oomblik se skaduwee van verlede berge bly staan, sterre skyn aan helmeltrans, liefde bly bestaan, ook wanneer ons verbygaan. want in ons hart, waar geheue […]