ESP
Ek lê weer vlugalleen in die klein kamertjie, staar na die dak, voel vuisvoos twak. Dan kom hy geruisloos, asof uit die niet, lê helend soos ‘n rofie bo-oor die verdriet, sprei sy hitte dwarsdeur my, bly speur in my oë stip tot waar ek ly. Dankie, dink ek, en straal van siel tot siel: […]
mooi jongnooi
vir sanet, my vrou my emmer met gate, gestop met jou van saamspeel en lag tot om klippe te kou my blydskap, my vrede my aanhou met rede dankie Pappa vir die vrug van al my gebede letsels geploeg is daar diep in my hart jou liefde gewater met al die getart my geheim, my […]
wankelrig
op die spoor van ouderdom stap ek nou al jare lank vind nie wat ek soek waar sou dit wees so baie daaroor gelees jonk van gees bly vrolik swak van vlees getooi soveel operasies soveel nuwe blaadjies weer ‘n kans op lewe mens maak selfs uit wankelrig ‘n goeie lewe vol nuwe ervarings elke […]
arm van gees
soms, wanneer daar geen wind oor die fynbos duine waai nie sit ek sprakeloos en kyk na die hemelse krag van vorm en skep soms wanneer my hart stil word en geen gedagtes wissel nie nederig in afhanklikheid van die hemelse krag wat my vorm my gees galop in vreugde oor my afhanklikheid van Hom […]
Maandag se kuur…
Traag swaai sy haar bene van die bed. Dit is Maandag! Die lus ontbreek haar geheel en al om op te staan. Net die gedagte aan haar kantoor, laat haar sommer weer terug val teen haar kussings. Met uiterste wilskrag, dwing sy haarself om op te staan. Dit is nie dat sy nie dankbaar is […]
‘n Seen van bo . . .
“Na ons die offergawe opgeneem het, sing ons Lied 290,” hoor sy haar geliefde wederhelfte se stem van die kansel. Instinktief neem sy haar Bybelomslag, slaan dit oop om haar kollekte geld te kry. ‘n Diep frons verskyn meteens tussen haar potlood dun wenkbroue. Daar is dan niks in die sakkie wat sy altyd haar […]
Maria
Maria, maagd van Bethlehem was onder vroue uitgeken om die Lig te bring wyl engelkoor sing om só verlossing vas te pen
Kom gesels met my . . .
Hier onder die knus ou wilgerboom wat lui-lui sy takke slepend wieg in die wind waar ons as kinders kon speel en gehieme deel mekaar se sorge en wonde (met omgeedrukkies) wegstreel wis ek lank reeds jy’t vergeet van vrolike sonskynsomers en koesterknus winters jou menswees reflekteer ‘n seerkrykant teen onthou se skaduwand maak oop […]
Limerick
‘n Ou omie het mos gewoon In die huisie van sy droom Net daar gebly o so vroom Sy hare was nooit lank Sy stem nooit hard geklank Hy het dit met blomme omsoom ©Teárlach
Slenter-dans dankbaarheid
Dit is sewe uur in die oggend. Sy is heel rustig op pad werk toe, géén verkeer, géén frustrasie. Nog so besig om die Vader te dank dat sy so naby haar werk woon, merk sy hom skielik langs die pad. So slenter-dansende. Dit val haar op dat hy so slenter-dans dans met ‘n groot […]