Die krag van reën. (Brons)
(Opgedra aan die slagoffers van Natal se oorstromings en die boere wat deur die droogte geraak is deur die afgelope jare) Stormagtig het sy haar donker kleed styf om haar toe gevou verwoestende trane om haar gestort haar fyn, groen voete diep verspoel stemme verrys smekend in ‘n hulpkreet oë proe bitter verwoesting gesaai want […]
vriend
– jou blosende gelaat jou ewig vriendelike oë vermurwe elke kwade gedagte ons vriendskap is van bo gevind ewig soos die roering van die see elke gedagte wat in jou omgaan word ge-ewenaar in my siel saam is ons sterk, kragtig alleen wil ek nooit wees wanneer jy dink het ek reeds gedink – ©Teãrlach
hoor
– hoor die branders by die see wat oor rotse storm en val hoor die meeue skor roep en Hom verheerlik met sang – hoor die boodskap in basuin voel die vibrasies van dit aan lewe die lewe van ‘n verloste wat weet die uitkoms is naby – hoor die musiek van vele harte wat […]
insig
– sien ons die branders sien ons die stormwind wat waai sien ons die spierwit strande uitgestrek wat sien ons wanneer ons op ons voete staan minder as die krappies wat haastig kop in die sand steek wat heeltyd wegkruip vir die meeue se krysende geluid wat heeltyd vervaag en verdwyn in die nat strand […]
dae
– somer is verby herfs het verby gesleep winter kom droog aangewaai die see, branders en gety gaan aan met brom – ‘n leeftyd het verloop grootword het gekom en gegaan ouderdom steek sy slote en bulte uit die lewe het geen keer lewe vervang leef – ©Teãrlach Silwerklas
tog
– saam met dankbaarheid oor die son weer skyn oor die nuwe dag sonder pyn sing my hart met ‘n tikkie vrede wat tog deur wolke lig – ©Teãrlach
net in Hom
– geen siele-sweef geen selfgenoegsaamheid geen eie krag of selfbeeld geen eie-geregtigheid kan dit doen nie – deur die see se gedruis deur branders wat spoel en bruis deur vergifnis wat moontlik word deur wondertekens ervaar is Hy lewend in my siel – ©Teãrlach
wag
– stil wag die meeu op sy kans dan raap hy die mossel op uit die water hoog styg hy op bo die strand en laat val dit op die sand – so lewe elke mens ook maar geduldig, gedienstig gedweë op wag sy daaglikse brood kom seker daarvan maak hy sy lewe – ©Teãrlach
Karoodans
Bliksems flits blou oor die barre Karoo waar stofwolke soos spookgedaantes dans. Bliksems wat weereens geen reën bring nie. Brenda kyk met weëmoed in haar oë toe Kobus soos ‘n pyl uit ‘n boog wegspring reguit begrafplaas toe. Sy bid sommer so met oop oë. “Pa, hoekom het jy hier in die droeë vlaktes kom […]
Episode 1 – 6 SAI Grahamstad
Dogmor, dit was my bynaam in die weermag, maar daardie naam het eers later gekom. Soos met enige siel wat diensplig moes doen in die vroee 1980’s het ek in spanning gewag om op die troepetrein in Wellington te klim vroeg in Julie 1982. Ek het nie ‘n idee gehad waar Grahamstad in Suid-Afrika was […]
