Epitoom
Epitoom Eens wild my hart ongetem uit hom ontplooi beelde waar liefde lyne kon trek om siel en verstand— verby grense se denke en wense te intiem om te verstaan; saam wou ons berge versit. Nou stil my hart getem lewendig dood. © 2017 Caren Kearley Kopiereg voorbehou
‘n Tyd om genadig te wees
Ek rangskik my witste wolke bo jou blouste, blouste krans en laat weer die tarentale teen Durbanville se heuwels vir jou dans … verby die wingerdstok wat (appelgroen) oor hoë priële vir jou loot, deur boorde waar die bloeisels val om uiteindelik te ontbloot – hoe ek die perske- en amandelbome (vol verwagting) weer hul […]
Erfnis
Die pen sweet swaaiend in haar hand woorde hannekraai deur ink strepe wanneer sy kwyn na stof en sand sal hul akkoorde blom met haar lettergrepe. Vir haar kinders wou sy wees ‘n ware moeder in vlees onsterflik in gees ‘n boorkern sonder vrees. © Caren Kearley Kopiereg voorbehou
Fênsy woorde sonder kappies
Ek wou ook soos jý leestekens oor my woorde lê want jy kon die klem verskuif toonhoogte só aangee. Met ‘n alt 136 het ek toe ge-ê sonder om veel te sê soos ‘n Hadida net vlugloos ge-ê-ê want jy, my kind was vir my die wind wat my vlerke sou laat vlieg oor jou […]
Hierdie kind van Afrika
Waar was ek toe als nog so stikdonker was lank voor die eerste lig’t verskyn, toe U twee klippe kap tot vonk – waar was die kruitvat, waar die lont? Hoe vurig die geboorte van die son. Was ek daar toe U die sterre deur die heelal string, toe U die maan poleer tot edeltin […]
Ek is niemam
Niemand sien my meer of weet wat my hart begeer miskien iets heel eenvoudigs soos om net te luister na jou stil onegalige hipnotiese asemhaling koesterend in die lumier van ons kamer Niemand sien waar ek faal of weet waar my gedagtes dwaal miskien op ‘n vreemde kontinent met jou donker silhouëet afgeëts op die […]
Emparikus
Sy het jou hoogtes gesien van naby gewoede weerlig hoor blits uit die hel donder gehoor in jou stiltes sy ken jou sy hoor jou ook miskien volg sy die verskuilde toekomsspore in jou oë; daggestaltes van die geel skynsels in jou son. Soms glip sy terug in die gleufies van jou spinnekopweb oor haar […]
Toorkrans
Toorkrans Hiér vertel wind en gruis ‘n storie van klip en been, opgeteken in growwe hande wat donker gange ken; gange waar gesigte vir ‘n oomblik rus in hout en glas. By Toorkrans kap jy jou beeld uit klip – dít maak nietigheid meer draaglik. © Ernst Fernando dos Santos
Eva se lente
As jy weer minne-woorde skryf onthou om nie te vergeet van haar lente wat oor jou siel dryf wat die nadraai van jou winter te ontleed Op die sesde dag was alles mooi en dit was winter en skielik net lentegeure toe Hy jou ribbebeen deur haar gooi ontwaak jy in ‘n paradys vol geblomde […]
Solmisasie
Ek streel jou naam met die oggendson se heel eerste sang oor my laaste traan; heelnag het ek gewag geroep geween. Met die ademlose eggo van jou vormlose voetspore raam ek ‘n nuwe dag om die soom van my cadenza skaterlag © 2017 Caren Kearley Kopiereg voorbehou