wagtend (Brons)
terwyl ek wag dat jy besluit of jy my bemin sal ek liefdesgedigte lees vaag-bekende liedjies fluit droom hoe ons gekousde voete liefkosend strengel ja dit en nog meer sal ek glimlaggend verduur terwyl ek wag dat jy besluit of jy my bemin
miskien more (Brons)
die stille bestek van ‘n oumenslyf vroeg reeds sit gemaak by ‘n venster met ‘n uitsig op die hek die skuif van die dag se skadu’s kogg’lend-weerkaatsend oor ‘n verstilde gesiglandskap ‘n traannat kussing kinderstem-eggo’s ‘n miskien more-versugting… dít is verwagting
Geanker aan hoop (Silwer)
besiel my met hoop teen doellose opstandigheid oor soveel hedendaagse aversie oorspoel my gemoed met vredesverwagting om kreatiewe denke deurlopend te voed beklad my wese met begrip sodat geen objeksie my ontspoor of toelaat dat ek oorleweningstryd verloor begrens my denke om geanker te bly daagliks met vars verwagting hierdie vloedgolf te ry ©Driekie Grobler […]
Nuwejaarswens
Die repetisie-horlosie van twíntíg-twíntíg is verby die grendelknoppies is oopgedruk gebraaide varkvel swoerd op ‘n houtvuur en die ligte wyn in my glas gefortifiseer my lekkerlyf in ‘n tapse groef kom ons klink vir ‘n mooi jaar en hoop dit is nie ‘n kortstondige nuwigheid nie. ©Zebulon Kochk Zebbiekaans Konnichiwa Gedigte
Liefdeslas (BRONS)
Een Korinthiërs dertien teen jou yskas as aanklag van die liefdeslas: teen jou selfkastydende standaard staan hul liefde wat in misbruik ontaard. Ek is bly jy is hier. Kom, ek skink jou nog ‘n bier. Ek glo ons sal die liefde en hoop kan verdrink voordat jy loop. Een Korinthiërs dertien wys wat vals is: […]
ruk op
– ruk op gees van die see soos rookwolke oor die duine soos reënwolke oor die see verswelg die aarde in reën laat almal jou soet proe – ruk op blitse van die hemel steek heuwels aan die brand soos vuurspuwende berge verbrand ongeregtigheid laat hul die hitte proe – ruk op gees van waarheid […]
Hunkering
(Cantena Rondo) In laaste strale van die dag verrys ‘n skel geskree van ‘n tarentaal sag in die agtergrond vertel ‘n paddakoor hul verhaal in laaste strale van die dag verrys ‘n skel geskree van ‘n tarentaal kom sit hartsverlange sag in ‘n traan weef beelde van onthou onder wakende oog van maan verrys ‘n […]
TRONKBEWONERS
Ek het al ‘n vensterbank verprent geswem op verbode plekke vreemde lande besoek in die volmaan verdrink. Ek het al my ma se hand vasgehou toe nie een van ons woorde gehad het nie selfs my vryheid prysgegee uitbundig gelag tot die trane spat ‘n vriendin begrawe ‘n baba aan die slaap gesing my hond […]
SLOTSOM (goud)
Dis ‘n andersom man wat haar hand houvas ‘n onweestaanbare vreemdeling wat in haar bed ontwaak dis háár mens – hy lyk bekend ruik soos kombuis en badkamer hy leef al lank hier met sy onbekende lyf in haar vervreemde spasies soms pas hy haar op soms jaag hy alles weg soms is sy óf […]
ou stoele
. voorjaar was daar ‘n besoeker stoel op my duin nou het owerhede dit geskuif verder terug onder ‘n afdak waar mense kan kom braai . soms word stoele oud dan word dit uit die oog geskuif later weg gemaak of fyn gekap vir vuurmaak hout of soiets feit bly staan oud gaan uit . […]