Jy ‘s my Papawer-son
waar my beeld ‘n tango dans in die loom dagbreek van jou oë wil ek wit aronskelke kweek sodat ek die eggo van jou stem tussen die ragfyn blare in wit kan raam, sodat jou asem my telkens weer soos ‘n somersbries kan omhels as my naam deur die branders van jou warm lippe breek […]
Twyfel In Jou Liefde, Twyfel In Jou
Sy het saggies en aandagtig gesit en luister Na die klank van twyfel in jou liefde, Die glinster van vrees hoogs opmerkbaar in jou oё Doodse Stilte verbreek met onbeheersende snikke van beseffing; Die kern van my hartseer Lệ diep ge anker in Jou.
ELKEEN HET SY EIE MAAT
Tortelduifie Pronk vir sy nooi Koer-koer My wyfie-lyfie Visarend roep roep na sy maat Vis! vis! My lief Vangs tot saans laat KOOR: Hoor ek toorwoorde Tokkelende akkoorde As die wind in die rietbos praat Elkeen het sy eie maat, sy eie maat Hadidas hadidas Skrilskelgeskree Pik saam-saam Aan paddapaljas Sonbesies skril-gil In die stilstaan […]
Drade van die hart
Binne in die koevert was ‘n pragtige sewejaartjie. Versigtig haal hy die stukkie verouderde papier wat saam met die geparste blom gebêre was, uit. Ek sal jou nooit vergeet nie. Liefde vir altyd. Sarah Speelman, is die enigste woorde in netjiese vet letters geskryf. Met drie kruisies onderaan. Die geluid van ‘n deurklokkie versteur die […]
Ek hoor jou
Ek hoor jou nog maar ek luister nie jy raak my aan ek voel jou nie Jou perfekte hande streel my nie aanplak trane skeel my nie Jou hartseer stories raak my nie Jou heimwee hart traak my nie. Stil, die valse deuntjies wat jy sing Stik aan die leuens wat jy opkook! Soos tyd […]
Askuus . . .
Woorde ontwyk ons, dit kruip weg agter gevoelens wat ons verblind; vreugde is ‘n flikkering in die oog en woede is ‘n wilde spierspasma. Sien jy my wanneer ek jou aanstaar, terwyl ek in spanning wag, en wag? Hoor jy my as ek met myself praat, sodat die stilte my nie laat verdwaal? Waar gaan […]
Ek laat weet jou net
Die okkerneute het toe mooi gegroei – so ook die amandels. En wyl ek weer deur gister’s boorde loop breek ek ryp vye in my hande oop. © Carma Shaw 19 April 2017
Agter geslote deure
Agter geslote deure van hul volmaakde bestaan dreun die harde woorde wat deur haar menswees slaan Haar selfbeeld is stukkend haar menswees, net ń hopie as haar oë net ń herinniring van die sonskyn wie sy was Hy slaan nie met die vuis nie maar moker met die tong sy woning níé haar huis nie […]
Net vlugtig . . .
vroegaand was ‘n foto – ‘n volmaan in die avonduur ‘n lofsang aan die sonsak ‘n gloeiend ode aan die vuur die nag was wasem kortstondig, soos ‘n asemteug die nag was soetwyn en skemerlig die nag was woorde – in rym en vloei bedig soms dans onthou se beelde nog ‘n passie, vol verleiding […]
Jou wese
jy baadjie my met jou kalmte daar waar soveel onnodige vrese sekel aan die koepelruim met jou warm kyk strooi jy bosse geel magrietjies vol in blom en jou asem, jou asem laat my stom op gure reëndae knars jou hitte vir my die soutsee in die geurigste, lieflikste patee soos die anker van my […]