Ken jy my
Ken jy my? Deur: Ryno du Plessis Jy luister na die klanke, maar hoor geen woorde. Tussen lyne vertel ek jou my storie; my hart sing van glorie, ook smart wat niemand mag hoor nie. Donkerte wat skree, hier in my kop se tronk. Tog wys ek jou waar woorde lewe; gebreke maak van my […]
pro
haai, pro jou ondersteuning word waardeer elke woordjie van aanmoediging word baie deeglik gelees jy bly ‘n kundige leser waardeerder van gedagtes van mensedrome in gedigte en paragrawe al lees jy dan net weet ek jou hart lê reg jou binneste vorm sy eie gedagtes in kontra met die sleg © Tearlach.
Sonneblom
Sonneblom Deur: Ryno du Plessis Kop om hoog, maak nie saak waar jou voet mag staan. Omstandighede traak jou nie. Hou jou kop omhoog na Hom wat die son vir ons bring. Winde kan maar waai, storms mag maar woed. Jy staan vas, vol moed. Nie net ’n blom nie—uit jou word ons gevoed, dier […]
Stasie na beloofde land
TREIN NA BELOOFDE LAND Deur: Ryno du Plessis Stasies van kamer tot kamer,soms ‘n stop langs die pad, kom passasiers van elke kant. Onbepaald is die reis; sonder sak of tas, pak hul dié reis. Langs die pad klim ander weer af- ‘by stasie, nog’n kans Sommige pap, geen meer krag; ander was nog besig […]
gesig
wat ek sien en wat jy sien is nooit dieselfde wat ander van jou sien en wat jy wil hê hul moet sien verskil ook meestal hemelsbreed solank die onvervulde gevoel van nie-aanvaarding by jou heers sal hierdie verskille jou pla jou heelwees jou selfrespek die gelukkigheid van ‘n vervulde geseënde lewe is […]
Rooi lippies
Rooi Lippies Deur: Ryno du Plessis Met lippies rooi, voel sy mooi, elke vrou se behoud. Maak nie saak wat die kalender sê, rooi lippies moet sy hê. Sou jou nou ʼn man moes vra, sou hy wel wou sê: hartjie mooi bly beter as lippies rooi. © Ryno du Plessis 2026
Yskas dief
Yskas dief Deur: Ryno du Plessis Donker nag, almal slaap. Jy gil my naam. Angs kryp my vas, jy maak van jouself ʼn las. Ek stap nader, jy fluister harder. Die spyskaart – alles dra my naam. Dieet slaap sag, bloeddrukpil moet wag. Sjokolade roep, stukkie tert vra hulp. Ek kan die kreet nie ontglip. […]