droesem
in die sediment van my bestaan brokkel daar skifte van gedagtes gebore uit drome van veraf lande van gebeure lank reeds begrawe uit die droesem van my hart borrel die laaste rooibloedselle vervoer helder suurstofborrels na breinselle wat beef en leef hoe kan die siel nog vrolik wees opgesluit in aardse […]
Spore van soete geur
Spore van Soete Geur Deur: Ryno du Plessis Voetpaaie wandel ons deur mekaar se lewens. Spore word getrap, herinneringe gelos. Elke spoor los ’n merk— dit is hoe die lewe werk. Spore van lief en leed, van goed of kwaad. Was die spoor wat ek agterlaat ’n soete geur, of los ek letsels van seer? […]
Sou die lewe net n foto kon wees
Sou die Lewe net ’n Foto Kon Wees Deur: Ryno du Plessis Kosbare tye vasgevang deur ’n lens, foto’s geraam en opgehang. Mooi gedagtes herleef die oomblik, gou verby in ’n oogwink. Kon ons nie maar elke dag vasvang, behou wat ongelooflik is? Woorde sê, dade doen— soos daardie perfekte foto. Sou die lewe net […]
Nie net woorde
Nie net Woorde Deur: Ryno du Plessis Rose wil ek vandag saam met my woorde bring. “Dankie” klink so min. Woorde vol raaisels— van waar sou jy die storie bring, die vrae wat my omring? Van donker hoop na lig en geloof, geluk wat die lewe soms roof. Uit my hart het ek my lewe […]
taai
wanneer jou stert onderdeur die taaibos swaai verby jou kinderjare van pret gryshare verander in spierwit dan krys dit uit – die genade van ouderdom en jare jare van taaiwees uithou, aanhou sterk wees vir jouself vir ander jou eie en almal om jou © Tearlach.
Waar gaan tyd heen
Waar gaan tyd heen Deur: Ryno du Plessis Koekies in die spens,Sondae sou ons gaan swem. Paadjies bou onder dIe boom kan ek goed onthou. Groot geword; heel gesond Kinders Van gister stap al met hul,eie krose rond. Tyd het ver geloop, sy diep spore gelos. Vel nou sag, hare min. Oë half dof -wonder […]
Strate van liefde
Strate vol liefde Deur: Ryno du Plessis Dak gelap, venster skeef. Die plek waar arm mense leef. Skoon en netjies staan hul ysterbedjies. Vloer gepoleer; deur die krake kan die son selfs loer. Dankbaar in die hart, slaap hul onder ’n dak. Sou die weelde weer wil oordeel, vee eers voor jou eie voordeur. Hier […]
Lippe van onsekerheid
Lippe van onsekerheid Deur: Ryno du Plessis Lippe rooi, woorde mooi. Sag gly jou stem; jy het my aandag gewen. Van my het jy gehou,vriendskap het ons gebou. In die donker, waar niemand sien, was ek jou beste bate. Tussen mense behandel jy my soos ’n groot gevaarte. Woorde eens so goed verander nou in […]
argwaan
met tyd het verdenking algemeen in volksgedagtes tevoorskyn gekom geen geskiedenis of filosofie word meer opgeslurp, aanvaar sonder hewige argwaan nie selfs geloofsake en die Woord is sedert neëntien vier en negentig by die agterdeur uitgegooi, versaak alles lyk soos ’n vrugteboord wat skielik sonder versorging sonder water of voedingstowwe begin opkrimp in […]
Stasie 70 x 7
Stasie 70 × 7 Deur: Ryno du Plessis Treine van spyt kom en gaan,berou klim af, skuldgevoel klim op. Vergifnis speel af in my kop, blaas soos die trein wat stop. Passasiers groet, ken die gevoel van verlies wanneer vergifnis loop sonder ’n groet. Vir ewig sal jy boet, die donker bly in jou kop. […]