Voor môre se later (Opdrag 7)
Ek het gevoel… voor wind se waai hoe my oë in joune kon lag – kon skitter in warm liefdesprag met emosie wat smeulend baai wyl liefde tik-tak, tik-tak sonder raai… barend in die oggend van die nag, waar sonskyn blom sonder wag vóór haan sy drie kraaie sou kraai… wou ek my hart neerlê […]
Liefdesvlam (OPDRAG 7)
sag lê jy my neer op purper roosfluweel ‘wyl hande liefkosend deur aroma streel skroeiend brand oor letsels seer wat smagtend oopkelk toeskulpverweer my gul nooi tot oorgee en deel die roete volg wat jou tong proe deur onskuld gesteel met soekende lippe wat teer liefdessalf aansmeer – maar hierdie liefdesmelodie orkestreer ‘n wankelnoot laat […]
Lambada – verbode dans van die liefde (Opdrag 7)
Ritmies die dans in die smeulende nag op maat van die spaanse kitare bruisend die bloed deur hul are uitlokkend haar heupe, haar lag wulps die lambada, maar haar oë sag soos die lig van die vuur op haar hare meesleurend die klank van die snare wat saam met die passie sterf in die nag… […]
Oë van misnoeë (Opdrag 6)
Roemlose impressionis, indrukwekkende realis met Vlaams Germaanse invloed lê jy ordinêre werkersklas onopgesmuk op verfdoek vas soms huldeblyk soms hekelskrif of is die hooivurk dalk ‘n hef? harde koue werklikheid eerlik, aards, direk soos die ouman wat arbeidsvrugte met strenge trots aanskou langs die oë van misnoeë wat spreek van bittere berou; peinsend, oor dit […]
ontnugtering (opdrag 5)
jy met die aarde in jou skurwe hande en die spookasemwoorde met die glinster van tienduisend sterre in jou lag en die swaartekrag aan jou vingerpunte het die mure rondom my kom afbreek en soos ʼn sandkasteel laat wegspoel in die diep blou see en toe het jy ook verdwyn © nadia nagel
klipdrif altaar (opdrag 5)
bloedbelope oë wat hatig staar vuil weekoue stoppelbaard slymstreep wang na mond drankasem walmspoeg bacchus brousel in ‘n glas roggelbrul waansin oophandhoue val smekend vir genade moeg ongesertifiseerde lus terapie ten spyt huis paleis pandok nog sewentig maal sewe dikbeneuk dronkgesuip sjarrap sjarrap ek maak jou vrek potbloustilte moeg ©arin erasmus
ontnugtering
drywende donker wolke sweef vinnig oor die lug temperatuur daal vinnig sneeuflokkies val saggies siedende witskuim-branders jaag woes uit op leë strande op sy duin sit hy en ween weereens net stoksiel alleen ver oor die fynbos krap voël dieper gat vir sy kop in sand vlak onder aardkors van mense borrel siedende lawastrome rooi […]
OU BROEKJAGTER Opdrag 4
OU BROEKJAGTER Opdrag 4 Jy noem my ‘n ou (agterbakse broekjagter) agter jou deur staan die ou manne jagter wees versigtig wat jy van ander sê jy laat my skaterlag jy gaan vinniger as ekke lê jy noem my ‘n ou (agterbakse broekjagter) leer sommer vinnig hierdie les soos ‘n bok is jy klaar gekwes […]
Wysheid
Van waar kom menslike wysheid? Kom dit dalk van pyn en vrees? Miskien ontdek jy dit in grysheid… Of in die swaarkry van die gees? Verdiende lesse is bitter duur betaal. Verdiende respek dra die swaarste seer. Maar die waarheid bly maar bitter vaal… Jy is tog wat jy uiteindelik vereer. Die lewe is regreer […]
