Weerkaatsings
Stil, verstom, staande voor ‘n gekraakte gesig. Die weerkaatsing dans en lag in die lig. Ek sien, maar is blind en die beeld verwyn. Net om weer in my nagmerries te verskyn. Roekeloos en rusteloos hierdie gedagtes van my. Waar ek die waarheid dag en nag probeer vermy. Dit wemel binne my. My vel is […]
Vervreemdeling
Tussen Hemel en Aarde staan ek alleen, van vriende en die mensdom het ek myself vervreem. In die mis van die more prober ek dink, maar al wat antwoord is my gedagtes wat weerklink. Ek klou aan jou, my enigste uitweg. Ek staan stil, verstom in ‘n stryd tussen goed en kwaad. Jy hou jou […]
Gek geskeur
Druppel vir druppel dreineer my gees. Terwyl ek probeer onderskei tussen wese en wees. Die storms bly draai en tyd stap aan. Ek staan hier hulpeloos terwyl my wêreld vergaan. Die son breek deur en streel my gesig. Die lied van die lewe is soos ‘n liefdes gedig. My hart klop jou identiteit, beeld van […]
Reisplan (Opdrag 4)
tussen twee spore van toe en nou staar ek deur glinsterende diamanttrane (hoopvol) na die belowende natuurskoon terwyl my vingers speels gly oor die kreukels van padkaartherinneringe tussen twee spore van toe en nou het die belofte van ‘n sewende hemel soos roet aan my handpalms kom lê – en net soos steenkool het my […]
Wees waaksaam (OPDRAG 4) – SUGGESTIE
Die brandwag staan paraat, waarsku ieder en elk (oor dit wat saak maak) om selektief te luister – ‘wees wakker, wees waaksaam’. Luister na jou binnestem sodat jy betyds kan rem, nie deur paradokse propaganda mislei sal word – ‘wees wakker, wees waaksaam’. ©Driekie Grobler
Die Ongeskrewe Boek
Wat sou ek sê in ‘n boek wat ek nooit sal skryf nie? Sou ek vertel van al jou lag, jou huil? Sou die trane oor my wange ink wees waarmee ek al die blaaie vul? Sou ek daarin vertel van droomverlore nagte, van liggame verstrengel met net die nagwind as ons kleed? Wat sou […]
Los my hart by die deur as jy gaan (Opdrag 3)
“los my hart by die deur as jy gaan” het ek vir jou gesê die sterre het toe nog gelag, toe jy nog hier was soos die soetste rooi wyn, so was jy vir my ondertone van muskus draai steeds in die gange rond en ek voel jou aanwesigheid steeds oral om my “los my […]
Alleenspraak
Sy het haar voete voor die vlamme gevly en met vuil vuiste na binne gedraai: “Hallo siel, jy lyk moeg jou lig is dof en die laaste paar dae se kruise bloei nog oor jou bult, maar mag ek jou vra waar is my kind hierdie halfgemaakte winter is lewenslank en as jy weet waar […]
VERGANKLIK – Opdrag 3
Stiltes breek verledes en sonder aansien val gedagtes, gedaantes en gebeentes daarom het sy dit malkik gedeel toe alles nog toe was, verkluis in ‘n môre wat dalk nooit sou kom met mense sonder grense en halfvol spense wat klaar gepraat het sy kon net sowel langer gewag het, maar dan kom traag ‘n dag […]
PAPIEREENDE
PAPIEREENDE „Papiereende” noem ons dinge wat kort in die dagblaaie lawaaimaak en dan in die niet verdwyn, asof niks gebeur het nie; dis vergelykbaar met die „storm in die rooiboskoppie” wat na bewering taamlik dikwels by damessirkeltjies sou plaasvind. Niks teen die dames nie, wel iets teen die koerante, wat kunsmatig probeer om die aandag […]
