Hart van ys
Op die breë bors van winter lê ek my kop nou saggies neer; ontasbaar ver en (toe)gesper – klappertand in ‘n kleed van kapok koud, stil – enkel in my eenvoud. Ek ken hierdie hart; die kil klop wat koenig gletsers teen berge kan afsuur net om respek te ontplek of dalk nuwe lewe uit […]
Eens op ‘n tyd
Daar was ‘n dag wat ons vir mekaar kon kyk, Sonder dié verwyt… Voordat jy my gewelddadig, brekend uit jou lewe uit sou smyt… Tog sit ek hier vanaand alleen, en staar na ‘n verblykte foto Ingekerf in ‘n sielsmuur van herinnering, Wat soms nog ongewensd in my hart kom spook Sou ek dan soekend […]
Fortuna
In die halfsirkels van jou ribbekas wil ek behore heelword, teen die klop van jou hart myself tot rus sus; uitgedos in die (opr)egtheid van jou genaakbaarheid. Is daar vir só geluksaligheid genade? As mens betowerd van genot; tevrede terugsak in jou eie teuels bloed deur jou are voel pomp wind deur jou hare laat […]
Epitoom
Epitoom Eens wild my hart ongetem uit hom ontplooi beelde waar liefde lyne kon trek om siel en verstand— verby grense se denke en wense te intiem om te verstaan; saam wou ons berge versit. Nou stil my hart getem lewendig dood. © 2017 Caren Kearley Kopiereg voorbehou
Die nag
Drie uur in die môre raak jy aan my hart soos maanligstrale wat sag oor bruisende branders streel; ‘n halwe eeu doen jy dit al weergalm melioristies deur my nag asof ‘n ewigheid altyd op ons sal wag. Melkwegwaarts slaan ek my oë soms op, in die diepdonker stort vreemde sterre neer tydloos soos diamante […]
Halfhartige poging om te blom
As my lente deur jou winter kon dans sal jy dalk verstaan dat ek in kruispaaie dink en dwaal; soms ook tussen lengte- en/of breedtegrade wat horisontaal en vertikaal om my verval omdat lyne my vebyster en verbang verkies ek om reguit lyne tot ronde sirkels te vervorm; dit dan by kruispaaie te plant want […]
MY KIND
MY KIND Vers1 My kind, jy is vasgevang tussen mure van beton my kind, dis nou tyd dat jy huistoe kom die stad is net ‘n gejaag na wind kom huistoe dat jy vrede kan vind Vers2 My kind, jy is vasgevang tussen mure van beton my kind, dis nou tyd dat jy huistoe kom […]
Skrywersblok
My mees gevreesde vyand is die naakte vel papier wat met woordelose uitdaging tartend na my gluur…
Erfnis
Die pen sweet swaaiend in haar hand woorde hannekraai deur ink strepe wanneer sy kwyn na stof en sand sal hul akkoorde blom met haar lettergrepe. Vir haar kinders wou sy wees ‘n ware moeder in vlees onsterflik in gees ‘n boorkern sonder vrees. © Caren Kearley Kopiereg voorbehou
TEEN MURE VAN BETON
TEEN MURE VAN BETON VERS 1 My kind, teen die mure van beton bid my knie, stukkend op die grond die ure van, die donker nag het ek heeltyd, vir jou gewag VERS 2 My kind teen die mure van beton bid my knie, stukkend op die grond wat het, dan nou oor ons gekom? […]