Ongetiteld
Die aarde is gekantel Ek gaan gebuk teen die skemer Teen die mis wat van die bultende heuwels af sak ….. neerdal Ek kom, orent moeisaam en geleidelik Ek waarneem jou (met ‘n lewende oog)
See
die see hyg en spat, hyg en groet in my hart die deining ‘n meeu vlieg oor die heining die ou vuurtoring kreun
Die (R)amptenaar
Wette moet gehoorsaam word, dis mos maar gewis maak nie saak die koste of beslommernis ek vermoed amptenare word deur die duiwel self opgelei hoe dan anders as mens kyk na die hel wat ons onder hulle ly? Jou beurt dié sal jy afwag, al moet jy kamp opslaan maar een ding is gewaarborg staan […]
Leef voluit (Brons)
(Verminderde heksa-verse) As die ooste-wind sag aan jou deur klop en koue saam bring met beloftes van sagte wit vlokkies dan is winter hier vir ‘n wyl sodat algar rustig verkeer kort voor lank klop lente aan ons deur so leef voluit nou. © Taai Bonthuys
met
– byna sonder aanraking sweef haar voete oor die strand soos my siel heeltyds die see verken deur oë wat ver sien en deur die mis priem so verdwyn afstand en tyd in daaglikse stryd – met flukse hande en flink verstand vorder die jeug van ons land van klein tot groot, in maalstroom van […]
Agter toe deure
Brons gradering. 847 woorde Agter toe deure “Maak oop die deur!” ʼn Harde gehamer van vuis op hout volg. “Maak oop die donnerse deur nou! Ek maak jou vrek as ek hier uitkom, hoor jy my? Ek maak jou fokken vrek!” Debbie sak bewend op die rusbank neer. Sy voel hoe haar lyf begin ruk. […]
Die oop arms van ‘n moeder 409 woorde Silwer
Oop. Genugtig. Moet hierdie opdrag nou aan my hartskamer kom ruk. Ek sit in ‘n yskoue gang. Bloedvlekke skreeu vanaf die mure. Die stank vanaf die klein hokkie in die hoek vertel jou dat die dood hier sekelstaan. Binnekort sal die masjiene eentonig lank en uitgerek biep. Bloedbelope oë staar intens na jou, asof jy […]
broos (brons)
sneewerk van tyd ken geen perke in haat en nyd verkrummelde hoogmoed peins verby grense van sosiale aksyns verskilfer deur wind sopranos lukraak verstard in asbestos wis jy die stukrag van genade? toe selfs mos blom in ballade geboeë in pilaargange van verwyt fluister Lot se vrou: “ek het spyt” sonde loer altyd met ‘n […]
Luna-Diana
Luna-Diana Maanlig Monk Mank sit honde vir die maan en tjank in my hart weergalm heimweë-aanklank my voete dans oor die hemelboog sien ek maan uit splinternuwe oog nes ‘n hert … in sy loog wil ook ek hier soog Met my natuur sinchroniseer ek met jou satelliet sonder magneetveld atmosfeer hidrosfeer het ek geleer […]
Lag
die vroeë lag uit sag mondjie is dodelik aansteeklik as ek veer lig oor voetjies streel die werk lag ‘n bobbejane trop waar net die baas verstaan is ń blaf spel in groepsverband die sosiale gelag ń braak kol is die onbenullige gegiggel van die wat aspris lag die later lag wat onder eelte sit […]
