Winterplaag
Die hemel se gesig dof, die uitvonkige son verby: lyfnaekende seun soek vir nog sonder ‘n warme trui, Kaalvoet, deur witmistige weer, soek skuiling by n koue kol. Bekbewerig, met liggaam op teer, byt tande terwyl trane rol. Winter pla’ reendruppels uit die lig, soen slaapkooie natbek teken rivierpoele onder die brug, kinderhart nou met […]
Netreg
In die dorpie van Netreg word hartseer deur niemand geluister nie: die bendes is oorgehaal om seermaak – dade te pleeg – voel n veer om met n skuldgevoel te leef. Soos Koning Leeu met sy pistool vol gelaai het duisende bloedig afgemaai klein, kop vir kop met dodelike koeels volgeprop. Soos Boy Fearfokkol in […]
Die plaegeteisterde plek
Die plaegeteisterde plek genaamd Paarl is vol knakke en knoeste in sinkhokkies met toegeplakte vensters is vroueslaeners wat verbryselende trauma aan hul gesinne toedien; slagoffers van verkrag se fragmentariese harte huil om te heel, fnuikend worstel met die droewigheid. terwyl moordernaars tot die tong gewapen is en by hofverhore vlug op vryvoet soos liggaampies ledig […]
Kaapstad
Die moederstad is n oorlogskruit wat oorrompel word met geweld; bendes wat baklei en vir bene byt. Jongmense jubel nie meer nie – hul juigskreet is gevul met leed. Moordgetalle stuig soos inflasie foppers is gefop, vol frustrasie. Kaapstad, is n verlate vesting waar snoodsielige bendes fliek skiet. negatiwiet in noordgevalle haal die nuus . […]
Heengaan van ‘n roos
[Brons – 489 Woorde] Hy druk weer sy neus plat teen die ruit, maar maak nie saak hoe hard hy probeer nie, daar gebeur niks. Die wolkombers. Die kaggel. Watse kans staan hy? Hy stap vies om die huis tot by die ry roosbome en bekyk die welige struike vir ‘n oomblik. Hy hou sy […]
Verstote en verkluim
Terwyl ek my jaarlikse verskyning maak, raak die gemeenskap diep bekommerd dat die haweloses nie die koue van my besoek sal oorleef nie want sien, ek ontdek hulle waar hul in deurkosyne teen my koue asem skuil, onder brûe versteek lê en selfs in daklose geboue langs ʼn oop vuur saamdrom. Ai, dit is vir […]
Straatligkinders
Hoe in die nou die lewe ontvou in die kou(e) droeftig berou o’ dorslustige gebolde hand tik-tik met gewapende oë woede wat bebloed staan en spoeg en die smart wat klou aan sy vader se vergruisde hart skop,skree vervloek die… land tergeefs,vergeefs van vader se gebloeide haat te vergeet kyk,u nie ‘n geldtjie vir die […]
krummels
mis bedek my duin klanke rinkink daaroor vistreilers wat kom en gaan see se tafel staan gedek onvoorspelbare golwe wieg heen en weer feesmaal is aan die gang eetgoed kletter helder klanke kos word heen en weer gestuur welriekende reuke hang ryk aptyte word gou versadig wat nie dood maak vet teen mure sit vlieë […]
Ons sal lewe, ons sal sterwe…
’n Koue grys dag, maar ons durf nie sissies wees nie. Ons het ’n plig. Ons het ’n reg. Ons het ’n voorreg. Dis stemdag en die mense daag in hulle hordes op. Sommige by stemlokale waar daar bokkerol aangaan. Die deure is gesluit en die ligte is af. By ons stemlokaal het daar ook […]
Uitkoms
maar dalk, op ’n dag val daar druppels uit ’n potblou hemel – abrup, heel onverwag dan sal jy dans jy sal huil jy sal lag as jou vleie loop as reën riviere raak trane sal ’n vuil streep oor jou stofwang kaart, maar wie gee om – genade moet ’n merk kan maak © […]
