‘n Skets oor Passie deur Lynelle Clark
Daar was ‘n tyd dat my lewe ‘n nimmereindigende swart put was; waarvan die einde nie sigbaar was nie. Ek het nie geweet of daar enigsins vir my ‘n toekoms was nie en het eenvoudige gestop om te droom, niks het sin gemaak nie. Vir ‘n lang tyd was dit ‘n goeie wegkruip plek – […]
Dit reën mos altyd.
Daar is donderstorms in my hart vrolike laggende wrede slae so hard ek druk my ore toe en probeer dit smoor maar jou stem bly al wat ek hoor jou woorde en wense en drome gedeel (met my sonder toestemming sonder hoop) sonder pyn maar so steel jy my hart en hou dit vir jouself […]
Mos
Mos Mos-kombers-sag . Jy is mos . . . jy is mos vir my baie mooi. Jy is mos vir my perfek. Jy is mos vir my soos mos . . . mos wat my hart bedek het, binne-in my ingeklim het. Mos. Mos-jy . . . jy is mos myne, is jy nie? © […]
My hart is [steeds] gebreek
Ek is breekbaar soos droë blare [jy weet daai wat as jy te hard daaraan vat verbrokkel dit onder jou vingers]. My hart is nie (en was nog nooit) regtig heel nie en die vrede binne my kan nie die seer daarin stil nie. Ek weet waarin die mooi van die wêreld lê ek sien […]
beloftes
blou wolke waai oor dorre duine swanger van vog uit see geskep winkende blou juwele beweeg in dorre binneland blêr skape graspolle waai heen en weer tolbosse pryk kurkdroog droë muur op heining Here bring reën bid elke boer Here bring vrede bid elke gebroke hart bid en vir jou sal gegee word moenie meer […]
ode aan dagbreek
oor die donker see kom daar vurige tonge donker word oorweldig deur son se strepe alles word oor geverf van oranje tot purper sagte deinings word lewendige vlam kleure ronde klipformasies staan uit word sigbaar wit geverfde strande kruip uit die blou nag swerms seevoëls streep vanuit slaapplekke vlieg koel berekende streep formasies oor branders […]
die meeu is verslete
vanoggend sny die wind weer gras sonnige oggend wat hare laat rys geluid van fisante raak nou skaars bouwerkerspes trek swart oor veld verstrooid hou my siel oor duine wag dat grysbokkies weer moet verskyn ver oor vlakte staan hul nou en tuur habitat heeltemal deur huise versuur hoog bo alles op kunsmatige pale-nes kyk […]
eweseer
voor haar het hy weg gekwyn vel en been omtrent net stem oë altyd hoopvol na haar gerig wind dra tyding van mense-pyn moeë skouers sak saggies neer agter elke man bly daar ‘n vrou woorde kan geen gevoel oordra gesig, oë en sagte drukkie dalk onthou hom eerder soos hy was ©Teárlach
gevangene maar vry
as die laaste lewensnote wegsterf breek sy boeresiel vry vry van die kap-kap eggo in aardkors gange vry van die blikhuisies se dronk moesserny waar vrouens en kinders met honger oë kyk waar mans soos hy hul sorge aan Bacchus bely vry van die hel van ewige hoes vry van die stad se slawerny dan […]