Verlange na Eden

As die lewe sy harteloos suidewind
kom draai en seer in ons harte in waai
die reuk van die liefde se dood
soos verdorde roosknop ontbloot
die beddings met sy dood wil verfraai

verwoes en vertrapte God-skepsels
oor mistige eeue in trane verdrink
hul stemme wat uitroep en kreun
met trane wat lank reeds verdroog
nou opspring uit die gevoelloos en droog

die lewe staan huilend op skurf sere knieë
gooi bindend hul hand na U, o ons Heer
verhaas dan tog U genadige wederkoms
verlos ons van hierdie barre en mensgemaakte dors
daarom biddend en pleit ons verlos ons o Heer