Langstaankampers
Dis nog niks nie…laat ek vir jou vertel… Lankstaankampers kan gaan slaap! Ek sien op “Gesigboek” dat die mense nou nie meer so erg wil landuit nie, hulle wil nou glo “lankstaan”. Laat ek vir jou vertel, vandat ek skoothoogte was het ons familie elke Desember vir meer as ‘n maand langs die oewers van […]
Selfs ontsteltenis het ‘n kleur.
Laat ek jou vertel…… (1502 woorde) Brons Retha staan voor die rak kleur kaartjies in die verfwinkel met ‘n frons wat die helfte van haar voorkop kreukel. ‘n Kort, pomelo-vormige vroutjie in ‘n vaal uitrusting kom aangestap. Nee wag, dalk was dit tog ‘n waggel. Soos ‘n eend. Die klein pomelo deel bevele […]
Jakkalsdraai se geheim 885 Woorde Goudklas
Speursersant Vermaak ril. Dis nou wratag nie iets wat jy in die middel van die nag wil sien nie. Die dun straaltjie taai rooi krul soos warm lawa deur die sand. Hy ruk sy voet weg. Salpeter slaan in sy neus op en ‘n brak smaak vorm op sy lippe. Dit was eens ‘n mens. […]
Die bok in die snoekerkamer
Toe Lien regs draai, dink sy sy stap terug klipgrafte toe. Sy kom net tot by die eerste grensdraad se hoekpaal. “Mevrou Meiring!” Saara se stem sny oor die oop stuk grond soos ’n mes deur warm brood. Lien draai om. Saara staan by die klubhuis se agterdeur met ’n vadoek oor […]
Melkbos
Die eerste ding wat Lien Meiring in Uis leer, is dat hout ook kan doodmaak. Sy staan langs die pad waar ’n ry klipgrafte laag teen die grond lê en tel hulle sonder om haar lippe te beweeg. Een, twee, drie. By elf hou sy op. Die wind waai warm stof teen haar kaal enkels […]
Thula Bethulie
(1498) BRONS Thula Bethulie Bethulie, deur God gekies. Sy onthou nog die dag toe hulle besluit het om daar te gaan bly. Hendrik kon nie ophou praat nie. “Het jy geweet,” babbel hy, “die San mense het eerste hier gebly. In 1828 het die Britte ‘n sendingstasie in die Xweida gebied, wat modderige plek beteken […]
Hoe Kij-Kij sy naam gekry het
Buks Appelblaar, en Pieter, sit oudergewoonte by sy vuurtjie op ’n stomp van ’n ou kameeldoringboom. Die vuur is byna uitgebrand, net daardie diep rooi kole loer nog soos gloeiende oë in die donker vir hulle. Die stilte van die nag omhels hulle. Pieter kyk op na die naghemel wat wyd uitgestrek in ’n onbeskryflike […]
Die Raad van die Sandbome besluit op ’n naam
Lank gelede, voordat daar paaie, heinings en dorpe was, was daar net duine. Die rooi sand het soos golwe tot teen die horison gerol. In daardie sand het die bome en plante soos ou wagters gestaan, elkeen met ’n stem en ’n wysheid van sy eie. Een aand, toe die sekelmaan soos ‘n bleek kalbas […]
Waar geitjies blaf
(1477 woorde) Sy oë soek tussen die geroesemoes van stemme na die fotograaf. Hy vind hom eenkant, stilweg tussen kunsliefhebbers wat sy werk staan en bewonder. “Mnr David Goldblatt! Ek wou u nog gevra het: Watter een van hierdie foto’s lê u die naaste aan die hart?” “Al my foto’s in die versameling ‘Some Afrikaners […]
Eden Goud 1105 Woorde
“Hoe vêr nog Pa?” Klein San-Marie vryf haar enkels. Dit is nou al drie weke van ongenaakbare son. Die bandana om haar neus en mond ruik al na sand en stof. Sy trek die breërandhoed oor haar oë. Die son is ekstra skerp vandag. Spikkels snork liggies toe sy aan die leiband pluk. Hy slurp […]